Veel musea zijn wél dynamisch en modern

Een heldere boodschap moet soms wat ongenuanceerd gebracht worden, ter wille van het beoogde effect op luisteraars of lezers. Zo is dat ook met de boodschap van Julian Spalding in het artikel van Tracy Metz `Musea zijn niet meer van deze tijd' (NRC Handelsblad, 1 december).

Ik was een van zijn toehoorders toen hij onlangs een zaal vol museumprofessionals toesprak in Amsterdam en zijn boek `The Poetic Museum' werd door velen ter plekke aangeschaft. Geen parels voor de zwijnen dus. Dat veel musea hardnekkig in de oude categorieën blijven denken en dus in hun 19e eeuw blijven steken zal ik niet ontkennen. Maar zowel Spalding als Tracy Metz weten dat ze daarmee generaliseren. Misschien handig als je mensen wakker wilt schudden, maar noem dan ook even de lichtende voorbeelden.

Zowel in Spaldings eigen Groot-Brittannië als in Nederland zijn er natuurlijk tal van musea die met hun tijd meegaan of zelfs naar de toekomst kijken. Niemand zal het mij kwalijk nemen, wanneer ik daarbij een voorbeeld neem dat ik erg goed ken, mijn eigen Natuurmuseum Brabant en de andere in Tilburg gevestigde musea: De Pont, Scyption en Nederlands Textielmuseum.

De zo dringend noodzakelijke dwarsverbanden en actuele invalshoeken die museumcollecties nieuw leven kunnen inblazen krijgen hier al vele jaren gestalte. In Natuurmuseum Brabant komen via het kernthema `natuur' zalen aan de orde als de verhouding tussen de seksen, samenlevingsvormen, migratie, permanente educatie, de cultuur van het sterven en het dynamische landschap, alles in een brede en actuele context. Het inspirerende betoog van Julian Spalding en dito commentaar van Tracy Metz noopten mij om, mede namens enkele andere dynamische en moderne musea, deze nuancering aan te brengen.

    • Frans Ellenbroek
    • Directeur Natuurmuseum Brabant