Kerstsentiment

De aankondiging dat het nieuwe Marco Borsato-album, verwacht in maart, uitsluitend op het dvd-formaat zal verschijnen, betekent niet alleen een flinke duw in de rug van het nieuwe medium maar ook in die van de Nederlandse clipindustrie.

Elk van de dertien liedjes wordt immers voorzien van een passend filmpje van regisseurs als Theo van Gogh, Johan Nijenhuis, Alain de Levita, Matthijs van Heijningen jr. en Dick Maas. De deur naar de `ouderwetse' cd is nog niet helemaal dicht, want via een actie van sponsor Bel Company is het album te zijner tijd alsnog in dat formaat te krijgen. Verstandig, want het is de vraag wanneer al die overenthousiaste dvd-kopers erachter komen dat ze hun met veel extra's beladen bewegende plaatjesboeken eigenlijk helemaal niet zo vaak in de speler duwen. Dick Maas maakte de clip bij `Afscheid nemen bestaat niet', de eerste single van het nieuwe album. Het is een technisch oogstrelend fimpje, dat mooi aansluit bij de tamelijk oversentimentele tekst. Borsato vertelde in RTL Boulevard al dat de tranen er bij hem en zijn vrouw van in de ogen schoten, reuze jammer dat dat effect er zo bovenop ligt. Borsato acteert hier als de afwezige vader die dan toch met zijn dochtertje de dingen doet die gescheiden vaders doen, en die haar na een middagje speeltuin naar het opmerkelijk luxueuze huis van de moeder moet laten gaan. Hij zou ook dood kunnen zijn en slechts leven in de verbeelding van het dochtertje, wat natuurlijk nog zieliger is. Ook in de nieuwe Darkness-clip ligt alles er verschrikkelijk dik bovenop, maar dat mag: ten eerste is dat de essentie van deze neo-hardrockgroep en ten tweede is `Christmas Time (Don't Let The Bells End)' een kersthit. Justin Hawkins en zijn mannen zitten gezellig rond de kerstboom, terwijl hij met een theatraal-hoge stem, nog hoger dan Freddie Mercury bij leven opzette, de zegeningen van kerstgevoel en mistleoe bezingt. Leuk is het moment dat de deurbel gaat: Justin trekt zijn ultra-rockerige broek met meer veters en bloot dan leer eens op en trekt de deur open voor een zoetelijk kinderkoor. Het uitpakken van de kerstcadeau's is het hoogtepunt: de een krijgt een damesslipje, de ander een robot die al de refreintjes mee kan mimen, de derde zo'n dubbelhalzige gitaar die je in de jaren zeventig wel zag. Het mooiste cadeau is voor Justin: de sleutels van een fonkelende sportauto waarin, omdat het hier om The Darkness gaat bij wie alles groter, beter en glimmender is, ook nog eens een donkere, zoengretige schone schuil gaat. De donkere dagen rond kerst lichten aardig op dankzij The Darkness.

    • Jacob Haagsma