Ingesmeerd met pek

Humbert, provoost van de Sint-Servaaskerk in Maastricht, overleed in mei 1086. Op de zesde dag voor de nonae (= 2 mei), om precies te zijn. Het staat in grote letters op de rand van zijn sarcofaag. De kist, een reconstructie van Humbert, resten van zijn haar en schedel én zijn loden grafkruis (foto) zijn tot 5 september 2004 te zien op de expositie `Memento Mori'. Over de omgang met de doden in Maastricht en omgeving tussen 900 voor en 1100 na Chr. in het Natuurhistorisch Museum Maastricht (www.nhmmaastricht.nl).De tekst op het kruis toont dat Humbert populair was bij de lokale geestelijkheid, want hij verhoogde hun toelage (`pbendas auxit'). Hij verbouwde de kerk en schafte een groot wierookvat (`turribulo maiore') aan. Zeer werd betreurd (`maxime planxit') dat hij zijn werk niet af kon maken. Waarschijnlijk heeft hij een week of zes opgebaard gelegen. In de kist zijn resten van bloemen gevonden die pas in juni of juli bloeien. Humberts lichaam werd met pek ingesmeerd tegen de ontbinding.