De zen van noedelsoep

Films met een culinair thema zijn er in allerlei smaken. Neem het ingetogen drama Babette's feast uit pre-Dogma-Denemarken, de geraffineerde Franse psychothriller Une affaire de goût, de uitbundige Hongkong-komedie The Chinese feast of de recente Duitse koksromance Bella Martha – ook op celluloid kan voedsel verleiden. Daarentegen lijken, in onze tijden van geprefabriceerd haastwerk en algehele smaakvervlakking, kwaliteit en plezier der kookkunst van almaar geringere waarde. Hoe lonend het bereiden en savoureren van een fijn gerecht kan zijn vertelt de Japanse regisseur Juzo Itami (1933-1997) in zijn gastronomenklassieker Tampopo. Daarin helpt de solitaire vrachtwagenchauffeur Goro (Tsutomu Yamazaki) de weduwe Tampopo (Nobuko Miyamoto; mevrouw Itami) in haar noodlijdende snelrestaurantje om de perfecte noedelsoep te maken. In zijn originele komedie laveert Itami tussen een soort epicurische spaghettiwestern – inclusief extreme close-ups bij dramapieken – en een grotestadsmozaïek ingelegd met kleurrijke figuren en maffe zijlijntjes. Ook de aloude navelstreng tussen voedsel en erotiek ontbreekt niet: dit is de enige film in de geschiedenis met een korte doch hevige eierdooierseksscène.

Hoe er met bloed, zweet en tranen naar het recept voor de ideale ,,noedelsoep met diepgang'' wordt gezocht benadert de vorm van een regelrechte queeste. Itami fabuleert er lustig op los en introduceert enkele onvergetelijke personages, zoals de zwerver die meeslepend vertelt over een verborgen maar briljante Médoc uit 1980. Ondertussen legt Itami iets daadwerkelijk ontroerends in de relatie tussen Goro en Tampopo, twee eenzame zielen van middelbare leeftijd. Treurig in deze context is dat de regisseur uit Kyoto (die graag de yakuza op de satirekorrel nam, wat hem in 1992 een doorgesneden keel opleverde) uiteindelijk van het dak van z'n kantoor de dood tegemoet sprong, nadat hij publiekelijk van overspel was beschuldigd. Echtgenote Nobuko, Tampopo en ster van zijn beste films, bleef desolaat achter. Het noedelsoepsprookje Tampopo getuigt nog altijd van het schrijf- en regietalent van de ex-amateurbokser die ook werkte als acteur, vertaler en – jawel – kok. Want de perfecte noedelsoep is zoals een goede film en alle andere mooie dingen in het leven: de zen van passie, toewijding en liefde.

Tampopo (Juzo Itami, 1985, Japan), Canvas, 23.40-1.30u.

    • Oliver Kerkdijk