Alle mannen blijven pover

De zes thrillers die het Britse schrijversduo Nicci French schreef, hebben steevast een vrouwelijke hoofdpersoon. Een voorkeur die Nicci Gerrard en Sean French in interviews onderbouwen met de `wetenschap' dat vrouwen over meer psychologische diepgang, kwetsbaarheid en intuïtie beschikken; mannelijkheid is min of meer een kwalijke eigenschap. Toch vraagt Sean French (1959) zich op de officiële website af of hij `nog als een man zou klinken' als hij solo een boek zou schrijven. Dat mannelijke geluid zou dus moeten opklinken in zijn nieuwste roman Dit is het begin, dat gezien wordt als zijn debuut terwijl het in feite zijn derde soloboek is. Fatherhood en The imaginary monkey verschenen beide vòòr het duo-succes.

Hoofdpersoon in Dit is het begin is Mark Foll. De ambitieloze single werkt zich op tot schade-expert bij een verzekeringsmaatschappij. Met collega Giles wordt Mark naar het plattelandsdorp Marston Green gestuurd. Een afvalverwerkingsbedrijf zou er illegaal gestort hebben en een actiecomité houdt het bedrijf verantwoordelijk voor de toename van kanker in het dorp door dioxine-uitstoot en -lekkages. Mark en Giles gaan op onderzoek uit. Ze gedragen zich niet bepaald discreet; Mark bezoekt openlijk de vergaderingen van het actiecomité en versiert ook een van de jonge meisjes van het dorp. Binnen een paar dagen wordt hij verliefd op de oudere actievoerster Hannah en daar bovenop wordt zijn collega Giles ook nog eens in elkaar geslagen. Hoe het verhaal afloopt wordt hier natuurlijk niet prijsgegeven, maar de voor de hand liggende parallel met films als Erin Brockovich of Silkwood gaat niet helemaal op. Al was het maar omdat de hoofdpersoon geen stoere sympathieke held is.

French stoeit met zowel zijn mannelijke als vrouwelijke personages. Mark is – geheel in lijn met de mannelijkheidsfilosofie van Nicci French – een egoïst met een pover gevoelsleven. Vrouwen zijn vlees: `Het was van die goeie ochtendseks waarbij je het allemaal beter leek te voelen dan 's nachts. Het punt was alleen dat ik me halverwege begon in te beelden dat ik met Christine was, een meisje dat ongeveer drie rijen achter Sonia zat. Ze was groter dan Sonia, met grotere borsten, en ik dacht eraan hoe anders het zou voelen als ik haar neukte.'

French roept weinig sympathie op voor deze Mark en hij schiet psychologisch tekort als hij aan het eind van het boek van Mark een gevoelige man wil maken. Iets dergelijks geldt voor alle personages van French: van niet één overtuigt de karaktertekening. Bovendien schrijft French, voormalig Vogue- en Marie Claire-journalist, in een tijdschriftstijl die oppervlakkig puberaal is. Homerische vergelijkingen gaan mank, voor verbeelding is weinig ruimte.

Is de plot dan tenminste spannend? Op zichzelf wel: je wilt bijvoorbeeld weten of het afvalverwerkingsbedrijf fout was en of Hannah en Mark elkaar uiteindelijk krijgen. Maar French maakt het moeilijk om bij de les te blijven: oninteressante subplots, hakkelproza, gebrek aan diepgang. Een thriller die bewijst dat French niet zonder zijn superieure echtgenote Gerrard kan.

Sean French: Dit is het begin. Vertaald uit het Engels door Jos den Bekker. Anthos, 303 blz. euro 18,90

    • Ingrid van Frankenhuyzen