Tufjes om langer te kunnen voetballen

Niet veel 13-jarige meisjes kunnen het Anna-Iris Cnossen nazeggen: scoren op het gras van het Abe Lenstrastadion in Heerenveen. Het enige meisje in de twee teams van jongeren tussen de acht en zestien met een lichamelijke handicap, bracht met haar doelpunt het verschil van Sneek met tegenstander Drachten terug tot 5-3. Haar vrije trap belandde in de touwen en ze stak na haar treffer professioneel een vuist voor zich uit.

Ondanks het verlies van haar team (5-4) vond ze de wedstrijd ,,prachtig''. Beide elftallen speelden gisteravond voorafgaand aan het bekerduel tussen Heerenveen en NEC een demonstratiewedstrijd. De spelers beleefden volgens Sneek-trainer en oud-Cambuurvoetballer Loet Boot ,,de avond van hun leven''.

Het initiatief om competitievoetbal voor kinderen met een handicap op te zetten, is afkomstig van de Nederlandse sportorganisatie voor mensen met een beperking (NebasNsg) en de Stichting Gehandicaptensport Friesland. Er zijn inmiddels twee voetbalgroepen actief in Sneek en Heerenveen, waar 25 jongeren spelen. Binnen een jaar moeten dat er vier zijn. De grote wens is om de elftallen te integreren in de reguliere voetbalclubs, zegt regiomanager Edwin ter Steege van NebasNsg. ,,Dan pas is het echt voetbal en spelen ze niet apart.''

Trainer Boot vindt het voetbalproject van groot belang. ,,Deze kinderen zijn spastisch, halfzijdig verlamd, anderen kunnen amper lopen en zijn vreselijk gauw vermoeid, maar ze zijn allemaal gek van voetbal. Voor hen is het een grote uitlaatklep.'' De spelers zijn gehuld in een professionele outfit, mét sponsornaam.

De kleine, roodharige Allerd Haarsma (12) maakte een indrukwekkende rush over het veld en bekroonde die met een doelpunt. Allerd is volgens zijn moeder ,,dispraktisch'', wat wil zeggen dat hij meer moet oefenen om bepaalde bewegingen onder de knie te krijgen. ,,Hij is thuis altijd aan het voetballen. Geef hem een bal en hij schopt er tegenaan.''

Jelmer Veenstra (16) liep tijdens de wedstrijd met een bezweet hoofd naar de zijlijn en riep naar zijn vader op de tribune dat hij zijn medicijnen wilde. ,,Meer longinhoud'', lichtte hij toe. ,,Ik heb astma en kan met die tufjes tien minuten langer meedoen.'' Vanaf de tribunes klonk applaus voor de jeugdige voetballers. ,,Wat een feest'', concludeerde Boot na afloop. ,,Echt prachtig!''

    • Karin de Mik