Britten op weg naar dal

Is de Britse consument aan het einde van zijn Latijn? Er is sprake van een hausse op de huizenmarkt en van een hausse in de kredietverlening. Het werkloosheidspercentage is laag. Niettemin lijkt een opleving van de consumptieve bestedingen in de kerstperiode uit te blijven. Tot nu toe is de omzet van de detailhandel beneden de maat. Dat is al het hele jaar het geval. De consumentenuitgaven lijken dit jaar met zo'n 4,5 procent te zijn gestegen – het laagste percentage sinds de jaren zestig. Dat heeft iets mysterieus. Terwijl de kredietverstrekking is blijven groeien, zijn de bestedingen afgenomen. Waar is al dat extra geld dan naar toe gegaan?

Eén angstaanjagende mogelijkheid is dat de Britten eenvoudigweg meer geleend hebben om de rente over hun oude leningen te kunnen blijven betalen. Toch is die verklaring nogal onwaarschijnlijk. Een eenvoudiger en voor de hand liggender antwoord is dat de extra schuld is aangegaan met één enkel doel voor ogen: het kopen van een huis (of het uitbreiden van de bestaande hypotheek). Het bestedingsniveau wordt intussen bepaald door andere factoren, met name het besteedbaar inkomen. Volgens schattingen van HSBC zijn de reële lonen (na belastingen) in de Britse privé-sector dit jaar met bijna 1 procent gedaald. In de Verenigde Staten zijn ze daarentegen met bijna 3 procent gestegen, grotendeels dankzij de belastingverlaging. Die vormt, meer dan de hogere schuldenlasten, de verklaring voor de duurzame bloei van de Amerikaanse consumptie.

De inzinking van de consumptieve bestedingen houdt weinig goeds in voor de Britse detailhandelsconcerns en hun aandelen, deze kerst of in de periode meteen daarna. De Britse consumenten zien in de nabije toekomst alleen maar hogere rentetarieven en hogere belastingen op zich afkomen. Omdat hun inkomens waarschijnlijk niet zullen stijgen, zal de consumptie vermoedelijk ook niet toenemen. Dat is slecht nieuws voor de economie in haar geheel, omdat de gezinsconsumptie 70 procent van het bruto binnenlands product voor haar rekening neemt. Het lijkt zeker ook slecht nieuws voor politici die binnenkort herkozen willen worden. Ironisch genoeg zou het wel eens niet zo slecht kunnen uitpakken voor de Londense beurs, die wordt gedomineerd door niet-conjunctuurgevoelige bedrijven als olieconcerns, farmaciebedrijven en financiële dienstverleners, en waar minder bedrijven genoteerd staan die gevoelig zijn voor de consumptieve bestedingen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.