Matglans

Ruud van Nistelrooy kan op termijn honderdduizend euro per week gaan verdienen als hij een nieuw contract tekent bij Manchester United. Honderdduizend euro per week, ja, het is niet weinig. Waar geef je het in vredesnaam aan uit?

In de zomer was ik bij Ruud van Nistelrooy op bezoek. Hij trok er een hele middag voor uit en blonk uit in eenvoud. Hij liep rond in een spijkerbroek met een T-shirt en genoot van de countryside. Hij stapte uit de wagen en zag vanaf een bruggetje toe hoe het water van de rivier onder hem door stroomde. Het stuur van zijn auto zat, voor Engelse begrippen, aan de verkeerde kant. Ik zou liegen als ik nu beweer dat hij in een adtandse bak reed, maar het was zeker ook niet het hipste model uit de serie. De auto stamde uit zijn tijd bij PSV en hij reed nog perfect. Oude schoenen, nieuwe schoenen.

Manisch malend op een stukje kauwgum liet manager Sir Alex Ferguson afgelopen week weten zijn geliefde spits graag tot 2008 vast te leggen voor de club. Het was in de week dat Spaanse kranten melding maakten van de interesse van Madrid voor Ruud van Nistelrooy. Bij die club liggen vermoedelijk nog meer coupures klaar. En toch denk ik dat Van Nistelrooy niet voor geld bezwijkt. Trouw is zijn grootste goed. Hij heeft nog altijd verkering met een meisje dat hij al sinds zijn schooltijd kent. En hij pakt na elk doelpunt het rode shirt beet om het te tonen aan de uitgelaten fans van zijn club. Ook de trouw van Ferguson is beloond. De manager wachtte geduldig tot de kapotte knie van Ruud genezen was en maakte zijn belofte waar: Ruud kreeg een contract bij Manchester United en kon naar zijn gedroomde voetballand.

Madrid is geen club voor Van Nistelrooy. Madrid is een reclamebureau, een overkoepelende organisatie voor eenmansbedrijven waar trainer Carlos Queiroz braaf knikt als Zidane in de rust uitlegt hoe het elftal moet voetballen. Wie zal zijn ogen geloven als Ruud van Nistelrooy op de bank van Madrid plaatsneemt en wacht op het falen van de spitsen Ronaldo en Raúl? Dan maar iets minder loon in de week en lekker darren op een Engels veld, tussen twee regenbuien door. Of liever nog, er middenin.

Van Nistelrooy is een serieuze, rustige jongen. Extravagant gedrag is hem een doorn in het oog. De blinkende parel onder de lichtmasten krijgt buiten het stadion de matglans van een kiezelsteen.

Fernando Ricksen wilde graag bij de excentrieke jongens van het Nederlands elftal horen. Hij trapte 's nachts na een kwalificatiewedstrijd een hotelkamerdeur in. Achter die deur sliep Ruud van Nistelrooy, de man die zijn vak serieuzer neemt dan wie ook bij Oranje. De feiten spreken voor zich: Van Nistelrooy excelleerde in de thuiswedstrijd tegen Schotland, hij is nu de eerste spits van Oranje. Ricksen mag blij zijn als hij een sigarenzaak aan zijn carrière overhoudt.

Ruud van Nistelrooy maakte dit weekeinde zijn zesennegentigste doelpunt in honderddrieëntwintig wedstrijden. Hij is de beste spits voor de club sinds Denis Law. Dan sta je in Engeland op een voetstuk. Dan wil de club je omhelzen en bieden ze je honderduizend euro in de week. Met dat bedrag kun je met de auto twintigduizend keer door een wasstraat. Het zal me niets verbazen als Ruud van Nistelrooy toch het liefst zelf met spons en zeem in de weer is.

Wilfried de Jong is televisiemaker en schrijver