Kerstpop

En wat vraagt Cliff Richard voor kerst? Vrede op aarde! Net zo weeïg voorspelbaar als Cliffs kerstwens is de manier waarop de cd Cliff at Christmas is opgehangen aan één nieuwe hit (Santa's list) en stofnesten als Mistletoe and wine en het drakerige Millennium prayer. Elvis Presley doet het niet veel beter op de dubbel-cd Christmas Peace, maar Elvis is al meer dan een kwart eeuw dood en kan het ook niet helpen dat zijn overbekende kerstrepertoire (met zijn door Irving Berlin verketterde versie van White Christmas) voor de zoveelste keer in een winters tafereel wordt herverpakt, samen met een thema-cd waarop de vrome gospel van Peace in the valley en Crying in the chapel weerklinkt. Voor een frisse blik op de kerstgedachte moeten we bij Jethro Tull zijn, de Britse band die zich al bijna veertig jaar inspant om rock, folk en klassiek dichter bij elkaar te brengen. Op The Jethro Tull Christmas Album schakelt zanger en fluitist Ian Anderson hinkend op één been moeiteloos over van klassiekers als Mendelssohns Hark! The herald angels sing op nieuwgeschreven rocksongs, waarbij hij zijn wrange humor de vrije loop laat in A christmas song ('Christmas spirit is not what you drink') en de feestelijke folkrock van Last man at the party, met een hilarische beschrijving van een kerstdis waar de gebraden geit de pan uit swingt. Een nieuwe versie van de Tull goes Bach-klassieker Bourrée doet overbodig aan, maar voor een zwierig kerstfeest is dit de soundtrack.

Jan Vollaard

Cliff at Christmas (EMI), Elvis: Christmas Peace (BMG), The Jethro Yull Christman Album (Roadrunner Records).