Dansen rond zigeunercaravan

De dwarsdoorsnede van een gammele caravan, met vuilniszakken en waslijnen met onbestemde kledingstukken, vormen de entourage waarin choreograaf, danser en zanger Joaquin Sabaté zijn dansvoorstelling Pensión Dolores situeert. In de caravan is een Andalusische zigeunerfamilie. Kordate Dolores zwaait de scepter, haar man tokkelt constant op een gitaar, en haar zwakbegaafde zoon dartelt onbevangen rond. De caravan is ook de tijdelijke verblijfplaats van drie romantiek zoekende backpackers.

De vurige Dolores (zangeres Curra Suarez) is nadrukkelijk aanwezig. Ze schreeuwt, ratelt, zingt, danst, kookt, bedisselt, geeft een lesje flamencodansen, knuffelt vol overgave haar zoon (acteur met Downsyndroom Marcel Baneman) en ligt devoot op de knieën voor de videobeelden van de maagd Maria. Vader gitarist (Yorgos Valeris) gaat zijn eigen gang.

De drie pensiongasten (kattige Keren Levi, schuchtere Kenzo Kusuda en bescheiden doch wel degelijk uitdagende Mari Matre Larsen) zijn voornamelijk doende elkaar af te tasten. Ze hangen tegen muren en op bankjes en achtervolgen elkaar door de smalle deurtjes en krakkemikkige raampjes, een spel waar de zoon met enthousiasme aan meedoet.

Er is ook nog een zwerver (Sabaté zelf) die zo nu en dan tussen de vuilniszakken rommelt, uit een wc-pot tevoorschijn komt of uit een keukenkastje opduikt. Al met al een ongeregeld stelletje dat alle clichés tentoonspreidt die je je bij dergelijke situaties kunt voorstellen.

Wat vooral opvalt is de uitstekende timing waarmee alle acties worden uitgevoerd – er is altijd precies op het juiste moment de hand die de knikkende knie ondersteunt, de gebogen rug die een glijplank blijkt te zijn, het duwtje dat de koprol veroorzaakt, het been dat als opstapje fungeert voor een klimpartij door een raam.

Pensión Dolores is een voorstelling die nauwelijks iets met dans te maken heeft en alles met mime en bewegingstheater. Het is een vlotte, levendige productie, vol onbekommerd amusement, waarin nergens elementen aanwezig zijn die echt verrassend of eigenzinnig zijn of je tot nadenken dwingen. Tot de pluspunten van de voorstelling behoort verder de vanzelfsprekende en ongeforceerde manier waarmee de uitvoerenden zich als prototypes manifesteren.

Voorstelling: Pensión Dolores door Joaquin Sabaté. Gezien: 9/12 Theater Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 12/2. Inl. 020 489 7300 of www.danceunit.nl