Daily Star

[...] Als voortvluchtige was Saddam een knagende bron van onzekerheid; als gevangene is Saddam een enorme opsteker voor het zelfvertrouwen van de bezettingsmacht. Maar toegenomen energie en een gevoel van succes kunnen effectief beleid niet vervangen, en met deze wetenschap kunnen de dramatische gebeurtenissen van het weekeinde de crisis in Irak zowel verergeren als haar verbeteren.

Het beeld van een gevangen Saddam moet een demoraliserende slag zijn voor in ieder geval sommige organisaties die zich verzetten tegen de bezetting. Het zou echter ook anderen moed kunnen geven die tot nu toe afzijdig zijn gebleven uit angst dat ze de voormalige dictator op de een of andere manier zouden helpen. Velen zullen hun keuze baseren op het gedrag van Amerika: ze zullen zoeken naar tekenen wat Washington precies in gedachten heeft voor Irak en zijn buurlanden. [...]

Amerika heeft nu moed geput en hangt als een natuurkracht boven het meestal slaperige Midden-Oosten. Als de landen in het gebied doorgaan anderen te laten besluiten over de snelheid en richting van de gebeurtenissen, zal het een vernietigende storm worden. Als voldoende landen onder hen het kunnen opbrengen om pro-actief te zijn, zal het effect dat van een reinigende regen zijn, die de vlekken wegwerkt van decennia falend staatsmanschap en leiders zonder legitimiteit. [...] (Beiroet)