Amerikaan koning van de marathon

Marathonschaatsen is alleen in Nederland een goed ontwikkelde sport. De internationale ambities stuiten vooralsnog op de kleinschaligheid in het buitenland. Intussen wint een buitenlander, de Amerikaan KC Boutiette.

Hoewel de schaatsmarathons in Nederland de laatste jaren steeds vaker worden gewonnen door buitenlanders, komt internationalisering van de sport maar niet van de grond. De Amerikaan KC Boutiette, die gisteren in Den Haag de eindzege in de Zesdaagse veiligstelde, en de Fransman Cédric Michaud zijn uitzonderingen in een sport die alleen in Nederland sterk is ontwikkeld. En er zijn vooralsnog geen aanwijzingen dat het marathonpeloton zal globaliseren.

De sectie marathonschaatsen van de schaatsbond laat zich niet ontmoedigen door negatieve ervaringen uit het verleden en poogt onder leiding van de nieuwe voorzitter Heinze Bakker een oud plan gestalte te geven. Nadat in het seizoen 1997-1998 een poging tot het opzetten van een Europese competitie jammerlijk faalde, pogen de Nederlanders de internationale schaatsfederatie (ISU) opnieuw te interesseren voor het marathonschaatsen. Recentelijk werd bij een wereldbekerwedstrijd in Heerenveen met redelijk succes geëxperimenteerd met een marathon over vijftig ronden. De sectie hoopt daarmee een voet tussen de deur te hebben gekregen om de marathon als afstand aan het wereldbekerprogramma toe te voegen.

Pascal Vergeer, de oud-langebaanschaatser en ploegleider van KC Boutiette, steunt de plannen van harte, maar denkt dat er nog een lange weg te gaan is voordat het marathonpeloton is samengesteld uit vel nationaliteiten. Hij: ,,In Japan, Canada, de Verenigde Staten en Noorwegen worden ook marathons gereden, maar aanzienlijk kleinschaliger dan in Nederland. Als de sport wil internationaliseren zal de vorm aangepast moeten worden. Ik denk vooral aan wedstrijden over 25 ronden of een tien kilometer waarin groepen van twaalf rijders in de baan komen. Die variant sluit namelijk meer aan bij de manier waarop in het buitenland marathons worden gereden.''

Naast het geringe aantal marathonschaatsers buiten onze landsgrenzen worstelt de schaatsbond met het luxeprobleem dat de sport in Nederland zich professioneel heeft ontwikkeld. Geen land ter wereld kent een competitie van een twintigtal wedstrijden en geen land ter wereld heeft zo veel kunstijsbanen als Nederland. Alleen al om logistieke redenen is het een illusie te denken dat de Hollandse marathonschool geëxporteerd kan worden.

De enige kans van slagen op een grensoverschrijdende competitie is volgens Vergeer integreren in de wereldbekerwedstrijden van de langebaanschaatsers. De ploegleider van Time Out: ,,De ISU zou de marathon als extra afstand aan het programma van de World Cups moeten toevoegen en de marathonschaatsers te mixen met langebaanschaatsers. Als er dan Japanners naar Europa komen kunnen zij met de sport kennismaken. Ik kan me niet voorstellen dat de Japanse schaatsbond rijders speciaal voor een marathon zal uitzenden.''

Vergeer zou verder graag zien dat het elke marathonploeg wordt toegestaan een buitenlander als vierde rijder een stageplaats aan te bieden. Omdat een ploeg uit maximaal drie rijders mag bestaan, zouden daarvoor de reglementen moeten worden aangepast. In de beleving van de ploegleider mag dat niet het probleem zijn. Vergeer: ,,Een buitenlander die onvoorbereid in het peloton wordt gedropt verzuipt. Geef hem eerst de gelegenheid de sport te leren kennen.''

Daarmee wordt ook voorkomen dat een rijder als KC Boutiette zijn aandacht over twee disciplines moet verdelen. Hoewel de Amerikaan met acht overwinningen en de eindzege in de Zesdaagse momenteel met voorsprong de sterkste marathonschaatser is, is hij vandaag afgereisd naar zijn vaderland om zich voor te bereiden op wereldbekerwedstrijden en de WK allround. Hij rijdt komend weekeinde in Milwaukee kwalificatiewedstrijden voor de nationale kampioenschappen, die drie weken later in Calgary worden gecombineerd met die van Canada, Australië en Mexico.

KC Boutiettes publiciteitswaarde maakt het voor een Nederlandse sponsor desondanks interessant genoeg om hem onder contract te hebben, ook al rijdt de Amerikaan maar een deel het programma. Vergeer: ,,Maar onze ploeg presenteert zich dan ook als een schaatsteam en niet als een marathonploeg. Wij vinden het juist belangrijk dat KC Boutiette langebaanwedstrijden rijdt. Dat geldt ook voor Miel Rozendaal, die wij daarvoor alle ruimte geven. En KC Boutiette heeft inmiddels met acht overwinningen zijn waarde bewezen. Bovendien is hij een jongen die voor sfeer in de ploeg zorgt. En een vent die je nooit zal besodemieteren.''

KC Boutiette zelf denkt dat het marathonschaatsen ooit een internationale sport wordt, al zal het langzaam gaan. ,,Ik zou het geweldig vinden, want mijn hart ligt bij het marathonschaatsen. Ik ben namelijk opgegroeid met skeeleren en rollerskating en heb een sterke voorkeur voor wedstrijden in groepsverband. Het langebaanschaatsen doe ik erbij, omdat het olympisch is. Maar als marathonschaatsen aan het wereldbekerprogramma wordt toegevoegd, komt de buitenlandse interesse vanzelf.''

    • Henk Stouwdam