KINDERVRIJ BESTAAN 2

Het artikel Kindervrije Vrouwen van Corine Voet (Leven &c 6 dec.) maakte op mij een onvolledige indruk:

- Onder aanhaling van de mening van een aantal vrouwen die de `kindervrije' keuze gemaakt hadden, werd eigenlijk alleen maar ingegaan op de periode dat de kinderen jong zijn en dus veel zorg, tijd en aandacht behoeven. Ik kan me de keus onder deze omstandigheden voorstellen, want jonge kinderen eisen nu eenmaal veel aandacht en tijd van de ouders.

- Van de periode dat de kinderen de puberteit voorbij zijn en behalve `offspring' ook vrienden en vriendinnen worden, wordt niet gerept.

- Er is in het artikel geen sprake van `bewust kindervrije mannen', hoewel die toch minstens een rol in de beslissing van deze vrouwen moeten spelen, tenminste als het hetero-stellen betreft.

- Zoals uit het artikel blijkt en dat is ook al langer bekend, zijn de vrouwen die deze beslissing nemen, over het algemeen goed opgeleid; hadden zij dus wél voor kinderen gekozen, dan hadden die in het algemeen goede kansen in de maatschappij kunnen hebben. Als laag opgeleiden in het algemeen wél voor kinderen kiezen, zou je dus kans hebben op een selectie in de richting van een minder goed opgeleide en kansarmere `Nachwuchs' in het algemeen.

- In het artikel wordt vermeld dat 20 procent van de vrouwen van nu geen kinderen krijgt. 80 op de 100 vrouwen moeten dus, wil de bevolking in het algemeen op hetzelfde peil blijven, de mannen meegerekend, samen 200 kinderen krijgen: `2,5 kind per vrouw' uit die groep. Dat is niet wat gebeurt, voor zover ik weet.

- Het is volgens onze huidige begrippen het goed recht van iedere vrouw – en man – om te kiezen voor kinderloosheid. Of je dit uiteindelijk tegenover onze veranderende westerse samenleving verantwoord mag noemen, staat te bezien.

    • P.H. Postma