Islamitische scholen

Het islamitisch onderwijs is geregeld in het nieuws. De meerderheid van de moslimgemeenschap valt buiten deze discussie. Het betreft slechts 4 procent van de moslimkinderen die naar de islamitische scholen gaan, dus zij bepalen de politieke agenda van dit moment.

Het is duidelijk dat de jongeren van de Hogeschool van Amsterdam die een gebedsruimte bedacht hebben, op islamitische scholen hebben gezeten (NRC Handelsblad, 2 december). De oogst van deze scholen wordt steeds lastiger en groter. Het idee komt heel erg onschuldig over. `Ze doen niets anders dan bidden'. Men kan er niet tegen zijn. Het doel is hier niet echt een gebedsruimte. Als de jongeren willen bidden, kunnen ze naar de moskee gaan of later thuis bidden.

Uiteraard zal de discriminatie van deze scholen altijd een extreem geval blijven. Anders kan men hun orthodoxe ideeën, traditie en de cultuur niet instandhouden.

Het is de psychologie van deze groeperingen in alle landen. De ergste gebeurtenis voor deze gemeenschap is het feit dat een moslimmeisje geen hoofddoek draagt, het eerste slachtoffer wordt van haar omgeving of familieleden. Natuurlijk zullen er meer meisjes met hoofddoek en jongens met een baard in de klas zitten die de andersdenkenden en de docenten uitdagen. Dit is de aard en het doel van deze islam-scholen in heel Europa.

Wat nu nog ontbreekt is kennis over het effect van deze scholen op taal, integratie, emancipatie, onderwijs en de toekomst van deze kinderen.

Ik heb nooit een allochtoon kind gezien dat goed Nederlands en goed de eigen taal spreekt. Wat voor toekomstperspectief zullen deze kinderen hebben in de Nederlandse maatschappij als de scheiding tussen jongens en meisjes vanaf vier jaar begint en de meisjes altijd achter in de klas moeten zitten? Hoe kunnen deze kinderen in de maatschappij functioneren met een doek op hun hoofd en een gebedsruimte in hun `hart'.

    • Mehmet Yilmaz