Ignatieff

Michael Ignatieff (Z, 29 november) maakt een foutje, meen ik. Hij heeft het over een Koerdische vriend (ik neem aan uit Irak), die zegt: dit is het mooiste moment uit de geschiedenis van mijn volk – Ignatieff: dat is wel 25 procent van de bevolking! Ik denk dat een Koerd die het over zijn volk heeft, de Koerden bedoelt, misschien in dit geval beperkt tot de Koerden in Irak. Uit mijn vaste bron kurdmedia.com krijg ik ook deze indruk.

Weliswaar sprak Michiel Hegener, in het enige verslag in deze krant het laatste halfjaar uit Iraaks Koerdistan (24 oktober), een paar mensen die het met Irak wel zagen zitten, ik denk toch dat het uitzonderingen zijn.

Saddam kon na Koeweit in 1991 blijven zitten, toen het Iraakse leger Kirkoek en de Koerdische olie weer mocht innemen. Irak kan niet democratisch worden zolang lokale meerderheden niet hun gewenste autonomie krijgen. De Amerikaanse regering zal het zolang mogelijk tegenhouden, zoals ook Turkije niets te horen zal krijgen over de bezetting van een stuk Koerdistan (ook niet onder Clinton).

Het in stand houden van de ouderwetse territoriaal-imperialistische mentaliteit bij Turken, Iraakse Arabieren, Perzen en Chinezen is het centrale punt in de Amerikaanse lange-termijn geostrategie. Het gaat de VS erom Europa verdeeld en China relatief achterlijk te houden.

    • G.Molenaar Amsterdam