Don Giovanni de rotzak

Buiten de stad en buiten het vleselijk gewoel der stervelingen ligt het heidense knekelveld. Letterlijk daarheen wordt Don Giovanni – versierder, proleet – door een klapwiekende Engel des Doods verwezen in de nieuwe, ongewoon realistisch ogende productie van Mozarts 'dramma giocoso' door de Koninklijke Muntopera in Brussel.

Zelden was Don Giovanni zo'n ongehoord onsympathieke, foute, plaagzieke rotzak als in de vocaal en fysiek rollende, gespierde vertolking van bariton Simon Keenlyside onder regie van de Schotse regisseur David McVicar. Uitvergroot realistisch is diens regie overigens steeds. De Commendatore wordt niet alleen doodgestoken maar grofweg lekgeprikt. En wanneer hij zich ten slotte komt wreken, is dat in de horrorgedaante van een reeds in ontbinding verkerend lijk.

McVicar (37), die voor De Munt eerder een uitgesproken succesvolle Agrippina (2000) van Händel ensceneerde, wordt vaak een `angry young man' genoemd. Maar met zijn regies heeft die erenaam weinig van doen. In veel opzichten is deze Don Giovanni zelfs ronduit conservatief, met een springlevende personenregie (zelfs de figuranten hebben mimiek en karakter!) als voornaamste troef. McVicar richt zich op de emoties die de personages drijven. Leporello, een ondanks verkoudheid stevige rol van Lorenzo Regazzo, is hier naar voorbeeld van zijn heer een wildplassende, billenknijpende en cynische naarling. Als Donna Elvira klinkt sopraan Malena Ernman groot noch kraakhelder, maar haar tussen rancune en tederheid pendelende gedrag is levensecht. Ook Massetto (Taras Konoshchenko) en Zerlina (Tatiana Lisnic) overtuigen theatraal als van top tot tred weinig gewiekste boerenlui.

Naast de lichte tenor Charles Workman als sullige Don Ottavio is het vooral Carmela Remigio die met haar grote stralende stem en strakke coloraturen naast Keenlyside en Regazzo ook vocaal echt overtuigt en roert als Donna Anna.

Niet zo fijn getekend als de regie is het nogal recht toe recht aan gespeelde, soms zelfs ietwat rammelige orkestraal aandeel onder chef-dirigent Kazushi Ono, opvolger van de naar Covent Garden vertrokken Antonio Pappano. Dat Ono meevoelt met Mozart en de zangers is duidelijk te horen en te zien, maar zijn visie blijft te veel steken in dienstbaarheid en – af en toe – een opeens erg eigenzinnig uitgelicht detail of een ronduit lamleggend snel tempo in de spektakelaria Finch'han dal vino.

Voorstelling: Don Giovanni van W.A. Mozart door de Koninklijke Munt o.l.v. Kazushi Ono. Regie: David McVicar. Gezien: 2/12 De Munt, Brussel. Herh.: t/m 31/12, aldaar. Inl. 0032-70-233939, www.demunt.be