Emissie Hagemeyer

Opnieuw lanceert een met schulden overladen bedrijf een claim-emissie om te voorkomen dat het in het stof moet bijten. En ditmaal is het een echte klapper.

Aandeelhouders van Hagemeyer, het Nederlandse handelshuis in elektronicagoederen, kunnen voor elke twee aandelen die zij bezitten zeven nieuwe aandelen kopen tegen een korting van meer dan 50 procent. Als klap op de vuurpijl dreigt voor beleggers nog meer verwatering van hun belangen door de uitgifte van converteerbare obligaties als onderdeel van een overeenkomst om zo'n 900 miljoen euro aan schulden te herfinancieren.

Omdat de crediteuren van Hagemeyer borg staan voor de uitgifte, zullen de aandeelhouders het gevoel hebben niet anders te kunnen dan over de brug te komen. Maar zij kunnen zich met recht afvragen waarom het management er zo lang over heeft gedaan om voor deze oplossing te kiezen. Hagemeyer heeft zes maanden lang onderhandeld met mogelijke bieders, om de één na de ander zich te zien terugtrekken. Een investeringsmaatschappij toonde zich het meest vasthoudend, maar die optie leek altijd al alleen maar tijdverspilling op te leveren.

De winstmarges van Hagemeyer zijn flinterdun, zodat het bedrijf zich niet goed leent voor toevloed van veel vreemd vermogen en dus nauwelijks interessant is voor een investeringsmaatschappij. Bovendien geeft Hagemeyer nu toe dat op zichzelf staande belangenverkopen nooit genoeg zouden zijn geweest om de schuldenlast noemenswaardig te verlichten.

Zakenbanken hebben zich bereid getoond de emissies van vrijwel ieder bedrijf te waarborgen, zij het tegen een forse vergoeding. Hagemeyer zegt echter dat zijn aandeelhouders er zeker van moesten zijn dat de banken akkoord zouden gaan met de nieuwe kredietvoorwaarden, voordat hun om nieuw geld gevraagd kon worden. Misschien. Maar van zowel de aandeelhouders als de crediteuren is bekend dat zij altijd al de voorkeur gaven aan een zelfstandig voortbestaan van de onderneming, en geen trek hadden in een overeenkomst met een beleggingsfonds die grote bezuinigingen had gevergd.

Intussen heeft de verslechtering van de kredietwaardigheidspositie van het bedrijf de activiteiten geschaad, omdat leveranciers de grootste moeite hadden kredietverzekeringen te bemachtigen. Het was beter geweest als al in een eerder stadium bij de aandeelhouders was aangeklopt.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.