Een ondernemer met weinig geduld

Mensen die haar goed kennen typeren Carmen Breeveld als een terriër. De 38-jarige Surinaamse, die vorige maand tot Internationale Zwarte Zakenvrouw 2003 werd verkozen wegens haar verdiensten als directeur van het Arnhemse rekruteringsbureau Team Care, toont naar verluidt een vasthoudendheid die zelfs voor het bedrijfsleven uniek is. ,,Als ze haar tanden ergens in heeft gezet, laat ze niet meer los'', zegt Tjahny Bercx, hoofd personeel corporate van KLM en een goede bekende van Breeveld. Hij typeert haar als een aantrekkelijke, dynamische vrouw zonder kapsones. ,,Die combinatie van eigenschappen spreekt vooral mannen erg aan.''

Breeveld groeide op in een ondernemersgezin. Haar overgrootmoeder en grootmoeder van vaders kant bestierden een visbedrijf in Paramaribo dat zich jarenlang hofleverancier van de Surinaamse overheid mocht noemen. Toen Breeveld 15 jaar oud was, verhuisde het gezin naar Nederland. Ze behaalde haar havo-diploma en ging pedagogiek studeren aan de Pedagogische Academie in Oegstgeest. Toen zij na haar afstuderen in 1986 geen baan in het onderwijs kon vinden, schreef zij zich in bij een uitzendbureau. Ze vond werk bij de Amerikaanse multinational 3M, waar ze drie jaar lang het secretariaat runde.

Maar haar hart ging uit naar personeelsmanagement, een branche waarin zij zich naar eigen zeggen ,,op verantwoorde wijze met andere mensen mag bemoeien''. Breeveld schreef zich in voor een avondopleiding Personeel & Arbeid aan de Haagse hogeschool en liet zich een paar jaar lang detacheren bij P&O-afdelingen van diverse bedrijven en instanties, waaronder een rechtsbijstandverzekeraar en een rechtbank. Toen zij zich vervolgens wilde inschrijven bij een bemiddelingsbureau voor human resourcemanagers – ,,ik was klaar voor een baan met meer bevoegdheden'' – constateerde ze tot haar verbazing dat zoiets niet bestond. Er zat maar één ding op: zelf in het gat springen.

Breeveld gaf zichzelf een jaar de tijd. Ze stuurde een mailing naar alle bedrijven waarmee zij in de loop der jaren had samengewerkt. ,,Binnen twee weken had ik een bestand van 500 P&O-managers.'' Zeven jaar later heeft Team Care een bestand van 8.000 kandidaten.

,,Haar kracht is haar neus voor marketing'', zegt Tjahny Bercx. ,,Zo kregen al haar klanten ooit een taart aangeboden. Als blijk van waardering. En als ze met Team Care op een beurs staat, is er rond haar stand altijd wel iets bijzonders te beleven, van salsa dansen tot een wijnproeverij. Carmen weet op natuurlijke wijze de aandacht naar zich toe te trekken.''

,,Carmen beschikt over een tomeloze energie'', zegt Monique Vesterink, die Breeveld zeven jaar geleden via haar kinderen leerde kennen. ,,Soms vraag ik mij af waar ze de tijd vandaan haalt om te doen wat ze doet. Ze zou zich wat meer moeten ontspannen met vrienden; we nemen ons al een jaar lang voor naar de sauna te gaan, maar door gebrek aan tijd wil het maar niet lukken.''

Breevelds arbeidsethos valt volgens Bercx niet bij iedereen in goede aarde. ,,Ze kan mensen behoorlijk tegen de haren in strijken. Dat komt doordat ze een control freak is en volledige toewijding van haar medewerkers verwacht.'' Vesterink: ,,Ik heb groot respect voor de wijze waarop zij haar zaken regelt, maar weet ook dat niet iedereen dezelfde drive heeft als zij. Ik zeg wel eens: `Je zit in een sneltrein en sommige mensen hebben moeite om je bij te houden. Probeer wat meer geduld te betrachten'.''

Voorlopig blijft de trein nog even in beweging. Team Care doet goede zaken met buitenlandse multinationals die human resourcemanagers zoeken om de Nederlandse markt te betreden. En als het aan Breeveld ligt, opent het rekruteringsbedrijf binnen vijf jaar een kantoor in Brussel, want ,,pas als je in die stad kantoor houdt, word je serieus genomen''.

Bercx ziet in de toekomst een andere rol voor Breeveld weggelegd binnen Team Care. ,,Carmen steekt nu nog veel tijd in het contact met klanten en kandidaten – en dat is ook haar sterke punt. Maar binnen een groeiende organisatie kan het tot spanningen leiden als een manager zich met ieder wissewasje bemoeit. Zonder dat ze het zelf doorheeft, is Carmen haar eenmansbedrijf ontgroeid.''

    • Danielle Pinedo