Een nomadisch bestaan

Ze droomde van een carrière als vroedvrouw, maar Desirée Scholtens werd predikante. ,,Ik doe elk uur iets anders.''

Het liefst wilde ze ,,een dorp met wat boeren''. ,,Want ik kom van een boerderij in Noord-Groningen en de problemen van agrariërs zijn mij niet vreemd.'' En ze wilde geen standplaats in the middle of nowhere, want haar nog studerende verloofde moet wel per trein naar Kampen kunnen reizen.

Dominee Desirée Scholtens (26) heeft gevonden wat ze wilde: een gereformeerde kerk met 650 zielen in Alteveer en het nabijgelegen Kerkenveld, vlakbij Hoogeveen. Ze heeft in vier of vijf plaatsen rondgekeken voordat ze koos voor het Drentse dorp. ,,Van Oost-Groningen tot Rotterdam. Maar er waren wel wat beperkingen. Mensen gaan op heel verschillende manieren om met de bijbel en hun geloof en verbinden hier bepaalde gevolgen aan. Niet elke gemeente wil bijvoorbeeld een vrouw op de kansel. Het is wel voorgekomen dat een lid van een beroepingscommissie naar mijn studentenhuis belde en vroeg naar meneer Scholtens. Als een huisgenoot dan vertelde dat mevróuw Scholtens niet thuis was, belden ze niet meer terug. Zo zijn er meer dingen waar je op zakelijk niveau geconfronteerd wordt met je privé-leven. Dat is wel wennen!''

Dominee worden was zeker niet haar toekomstdroom. ,,Ik wilde altijd verloskundige worden. Totdat ik las over een open dag van theologie in Kampen. Het begon als een geintje van mijn ouders: `Je kunt ook nog dominee worden'. Ik ben gaan kijken en het sprak me wel aan. Ik vond het wel leuk om te lezen wat er vóór jou is gezegd en geschreven over geloven en de bijbel. Je moet er een beetje filosofisch voor zijn, maar dat ben ik wel.''

Scholtens vond haar baan op het prikbord van de theologische faculteit in Kampen. ,,Ze vroegen me om eens te komen preken, dat deed ik wel vaker. Je doet wat ervaring op en het is een leuke bijverdienste voor een theologiestudent.'' Ze heeft een gemeente gezocht die bij haar past. ,,Als je van openlijk twijfelen houdt, moet je geen orthodoxe gemeente opzoeken. Als jonge dominee heb ik onder meer gekeken naar de leeftijd van de gemeente. Want voorlopig verkies ik kraambezoek boven een begrafenis. Verder kijk je naar het type problematiek, die is in de Randstad toch anders dan hier.''

Na de theoretische studie blijkt het dagelijks werk van een dominee een stuk praktischer. ,,Op mijn bureau liggen nu de catechisatie voor morgenavond en de preek voor zondag. Als dominee doe je elk uur iets anders. Je moet je leven lang blijven studeren om goede preken te kunnen houden. Je vergadert en stippelt beleid uit. Je luistert naar de wijsheden en angsten van ouderen. Tegelijk moet je jongeren zien te inspireren.''

Scholtens werkt volgens haar arbeidscontract 46 uur per week. ,,Op zaterdag ben ik vrij, tenzij zich een calamiteit voordoet. Dan ben ik er voor de kerk en neem ik een andere dag vrij. Verder heb ik twee dagdelen vrij, want de meeste avonden zijn ook voor de kerk: een pastoraal gesprek, een cursus, een vergadering. Je moet je werk goed afbakenen, anders kom je om in het werk, want het is nooit af: zieke en eenzame mensen zullen er altijd zijn. En je hebt geen collega's die je afremmen.''

In de toekomst wil Scholtens haar baan delen met haar toekomstige echtgenoot, die ook theologie studeert. ,,Ik 70 procent, hij 30 procent en iets anders erbij. Dat hebben we ook aangegeven toen ik hier benoemd werd. Daarom hebben we voor een vrij grote gemeente gekozen: 650 mensen is vrij veel voor een beginnende dominee.''

Haar loopbaan als predikante zal bestaan uit `het land rondhoppen'. ,,Het is een nomadisch bestaan. Volgens je contract moet je ten minste vier jaar in een gemeente blijven. Dat is een goede termijn, dan bouw je iets op en kun je ook oogsten. Maar dan ga je weer zo zoetjes aan rondkijken naar een nieuwe plek. Want mensen moeten niet gaan denken: ja, die preek ken ik nu wel. En je moet voorkomen dat je pastoraal werk moet gaan verrichten voor mensen die je vrienden zijn geworden, bijvoorbeeld als ze gaan scheiden of een dierbare verliezen. Dan moet je zelf getroost worden en kun je niet optimaal troost bieden. Al is het nauwelijks te voorkomen dat werk en privé soms door elkaar lopen.''

Echt carrière maken doe je niet als predikant, volgens Scholtens. ,,Je bent dominee en dat is het. Er zijn predikanten die het op hun veertigste of vijftigste helemaal gezien hebben. Ik heb geen idee wat ik over 25 jaar doe. Ik zie wel.''

Dit is een wekelijkse rubriek over mensen die vooruitkijken naar of terugblikken op hun loopbaan

    • Friederike de Raat