Kinderarbeid

Uiteraard is kinderarbeid iets wat bestreden moet worden. De, in het artikel van Brakman en Van Witteloostuijn (NRC Handelsblad, 2 december), getrokken conclusie dat globalisering uiteindelijk het fenomeen kinderarbeid kan helpen oplossen lijkt dan ook opportuun. Veel van de producten en diensten die wij als westerse samenleving uit de lagelonenlanden laten komen gaan vergezeld van verklaringen dat geen kinderarbeid is gebruikt bij het samenstellen van deze producten.

Als deze tendens sterker wordt zou dit leiden tot een toenemende verarming en illegalisering van die gezinnen die op dit moment noodgedwongen de arbeid van hun kinderen inzetten om het gezinsinkomen op peil te houden.

Ik zou een lans willen breken voor het daadwerkelijk wel inzetten van kinderarbeid als toegestaan productiemiddel. Hier horen natuurlijk wel voorwaarden aan verbonden te zijn. Kinderarbeid is bijvoorbeeld toegestaan als kinderen niet meer dan vier uur per dag werken in goede omstandigheden en mits ze daarnaast twee maaltijden en vier uur gratis scholing krijgen. Dit zou een oplossing kunnen zijn die aan meerdere kanten effect oplevert. Armere ouders hoeven niet voor scholing te betalen. Kinderen krijgen tenminste twee voedzame maaltijden per dag plus scholing.

Door deze scholing neemt hun latere kans op welvaart toe en vermindert de kans dat zij hun kinderen in (moeten) zetten voor arbeid. Uiteindelijk zou binnen een tweetal generaties door de beschreven globaliseringseffecten kinderarbeid inderdaad verboden kunnen worden.

    • Jan van Putten