Zoutelande viert damkampioene uit Wit-Rusland

Olga Kamychleeva (30) was al damkampioene van Wit-Rusland en Nederland. Sinds gisteren is ze ook de beste speelster van de wereld.

Zeven jaar geleden kwam de Wit-Russin Olga Kamychleeva ,,voor de liefde naar Nederland. Na het behalen van haar eerste Nederlandse damtitel, vorige maand in Brummen, veroverde ze gisteren in de Zeeuwse badplaats Zoutelande haar eerste wereldtitel. In een ongekend sterk deelnemersveld negen speelsters van de top-10 van de wereldranglijst gaven acte de présence in het Beach Hotel bleef Kamychleeva als enige ongeslagen.

,,Ik ben heel blij dat ik vanavond naar huis mag. Zeeland is mooi, maar er is helemaal niks te doen'', lachte de inwoonster van Heerlen gistermiddag na haar snelle remise in de slotpartij. Kamychleeva was zichtbaar opgelucht dat het toernooi er op zat. Van de veertien damsters hadden vier speelsters uit de voormalige Sovjet-Unie een Nederlands paspoort. Na de wandelingen door de duinen en langs het Zeeuwse strand en een enkel uitstapje naar Middelburg verheugde Kamychleeva zich op het weerzien met Limburg, waar ze speelt bij de Geleense damclub De Vaste Zet.

Op twintigjarige leeftijd, toen Kamychleeva nog als professional in de Wit-Russische hoofdstad Minsk damde, werd ze al tweede op een WK. Maar ze wist deze prestatie in 1997 (derde na barrage), 1999 (vierde) en 2001 (vijfde) nooit te evenaren. ,,Deze wereldtitel komt voor mij als een grote verrassing. Ik voelde geen druk, bleef rustig, kwam nooit in tijdnood en heb geen fouten gemaakt'', verklaarde Kamychleeva.

Door haar drie belangrijkste concurrentes in onderlinge partijen te verslaan, legde de tweevoudig Europees kampioene de basis voor haar eerste wereldtitel. In de tweede ronde veegde Kamychleeva op overtuigende wijze Olga Balthazy uit Oekraïne van het bord. Na de rustdag versloeg ze haar voormalige stadgenoot, de naar Letland verhuisde elfvoudig wereldkampioene Zoja Goloebeva.

Naar eigen zeggen gaf de zege van afgelopen woensdag op de Russische regerend wereldkampioene Tamara Tansykkoujina haar vleugels. ,,Toen kreeg ik het gevoel dat er mogelijkheden waren voor mij. Ik heb veel toernooien gespeeld waar ik in de eindfase fouten ging maken en de overwinning miste. Maar op dit toernooi heb ik geen kansen gemist en kon ik het wel afmaken.''

Bovendien lachte het geluk haar dit toernooi toe. Een dag na de zege op Tansykkoujina stond Kamychleeva in haar partij tegen Tatjana Teterina in verloren positie, maar de Russin schoof tot haar eigen ontsteltenis een schijf de verkeerde kant op en bezorgde Kamychleeva alsnog de winst. Omstreden was de `salonremise' die ze een dag later, na 41 zetten en een half uurtje spelen, overeenkwam met haar voormalige landgenote Irina Pashkevich. De speelsters benutten deze verkapte `rustdag' voor een uitstapje naar Middelburg. Het leidde tot scheve gezichten bij de overige deelneemsters.

Hoewel Kamychleeva meer geluk en een extra rustdag genoot, erkende de onttroonde wereldkampioene Tansykkoujina dat haar concurrente dit toernooi ,,de sterkste speelster was''. Ondanks een voorbereiding van drie maanden, waarin Tansykkoujina veel hardliep om haar lichamelijke conditie op peil te houden, bezweek de Russin dit WK onder de druk. ,,Mijn geestelijke conditie was niet goed. Er was veel druk op mij, want alle speelsters wilden van de wereldkampioene winnen, zei Tansykkoujina, die volgend jaar in een tweekamp om de wereldtitel revanche kan nemen op Kamychleeva.

Op die tweestrijd wilde de nieuwe wereldkampioene, die duizend euro prijzengeld ontving, gisteren niet vooruitlopen. ,,Fanatieker trainen heeft geen zin, als ik eventueel mijn A-status verlies'', zinspeelde Kamychleeva op de dreigende bezuinigingen, waardoor ze in 2005 niet verzekerd zijn van een toelage van NOC*NSF.

Van een toelage van de sportkoepel is de wereldkampioene, die werkt bij een automatiseringsbedrijf, niet afhankelijk. ,,In Wit-Rusland was Olga professional. Dammen kwam op de eerste plaats. In Nederland komt haar werk op de eerste plaats'', zei Brion Koullen over zijn vriendin en ploeggenoot bij De Vaste Zet, die hij ,,dik tien jaar geleden ontmoette op een damtoernooi in Minsk. Voor Kamychleeva speelt dammen sinds ze in Nederland woont geen allesoverheersende rol meer. ,,In Wit-Rusland trainde ik drie uur per dag, zes dagen per week. Hier train ik buiten de wedstrijden om drie uur per week'', relativeerde ze haar damcarrière.

Nog nagenietend van haar wereldtitel realiseerde ze zich opeens dat ze haar ouders in Minsk nog moest bellen. ,,Ze weten nog niks. Ik denk niet dat mijn wereldtitel veel aandacht trekt in Minsk, want ik speel niet meer voor Wit-Rusland.'' Met haar ouders had ze tijdens het toernooi geen contact. Of haar vader, van wie ze op achtjarige leeftijd leerde dammen, het WK via internet had gevolgd? ,,Nee. Ze hebben geen computer.''