Snoeiharde drive-by truckers

Patterson Hood onderhoudt een nauwe relatie met het Zuiden der Verenigde Staten. Zijn vader, David Hood, speelde als bassist van de Muscle Shoals Rhythm Section mee op menig klassieke soulplaat, en voor het concert van zijn groep Drive-By Truckers schalde typisch zuidelijke hiphop uit de speakers. Maar het innigst mint Hood de southern rock, dankzij het pionierswerk van Lynyrd Skynyrd nauw verknoopt met Alabama.

Het is bij Hood liefde op afstand, want jaren geleden ontvluchtte hij Alabama om de benauwende mentaliteit. Dat geeft hem het perspectief van een buitenstaander, al is hij met zijn Drive-By Truckers diep in de materie gedoken. Hun vorige album Southern Rock Opera was een concept-dubbelaar over de groep Lynyrd Skynyrd en het southern-rock-legioen, en over de volwassenwording van Hood op dit soort muziek.

Met drie gitaren in de frontlinie, een fles Jack Daniel's voor de versterkers en muzikanten vol gezichtsbeharing zien de Drive-By Truckers er uit als een postmoderne karikatuur van het klassieke erfgoed. Hun muziek is bepaald niet karikaturaal, en klinkt als een puntige 'update' van wat het gedoemde Lynyrd Skynyrd (de helft van de band kwam om bij een vliegtuigongeluk) meer dan een kwart eeuw geleden vermocht. De semi-akoestische 'alt.country' van de plaat kreeg op het podium een snoeiharde vertaling door de drie gitaristen, die partijen vol dynamiek om soms wat zeurderige zangpartijen wikkelden.

Toch bleven de gitaargevechten van weleer uit; de simultane solo's bleven binnen overzichtelijke kaders, waaraan je kon merken dat dit muziek van nu is.

In aanpak zijn Drive-By Truckers te vergelijken met Kings Of Leon, maar dan mét het werkmanszweet dat bij de rock 'n' roll hoort. Na twee uur was de band nog niet klaar met de materie.

Concert: Drive-By Truckers. Gehoord: 7/12 Vera, Groningen. Herh.: 8/12, Heythuisen; 10/12 Paradiso, Amsterdam.