`Good Bye, Lenin!' winnaar European Film Awards

De uitreiking van de European Film Awards, zaterdagavond in Berlijn, is een thuiswedstrijd geworden voor de Duitse tragikomedie Good Bye, Lenin! van regisseur Wolfgang Becker. De film, die een bitterzoete blik werpt op de val van de Berlijnse Muur en het typisch Oost-Berlijnse verlangen naar overzichtelijke tijden, kreeg zes prijzen: voor beste acteur, film en scenario, en de drie publieksprijzen voor beste film, beste mannelijke en beste vrouwelijke hoofdrol. De prijzen, ook wel de Europese Oscars genoemd, werden voor de zestiende keer uitgereikt door de European Film Academy.

Lars von Trier, zoals altijd afwezig tijdens de prijsuitreiking, verzilverde twee van de vier nominaties voor zijn semi-Brechtiaanse kijk op de Amerikaanse droom in Dogville, waaronder die als beste Europese regisseur. De Deense filmer bleef liever in zijn camper naar Wagner luisteren om zich voor te bereiden op zijn enscenering van de Ring des Nibelungen in 2006 in Bayreuth. Zijn cameraman Anthony Dod Mantle werd bekroond voor de fotografie van zowel Dogville als Danny Boyle's 28 Days Later.

Charlotte Rampling kreeg een prijs voor haar rol in Swimming Pool van François Ozon. De Franse regisseur Claude Chabrol werd met een oeuvreprijs bekroond. De Nederlandse bijdragen bleven beperkt tot gastpresentatrice Johanna ter Steege, productionele bijdragen aan Dogville en op de longlist genomineerde films als Rosenstrasse, De tweeling en Verder dan de maan.

Opmerkelijk is dat dit jaar voor het eerst bijna alle genomineerde films in Nederland distributie hebben gevonden, of de komende maanden nog in de filmtheaters zullen worden uitgebracht. Prijswinnaar Good Bye, Lenin! is niet alleen in Nederland een van de grote arthousesuccessen van 2003 geworden. Voor de naamsbekendheid van een film is het voor de ruim 1600 stemgerechtigde leden van de Academy blijkbaar van belang dat de films waaruit een keuze gemaakt moet worden ook een regulier bioscooproulement hebben gekregen.

Het is bijna geruststellend om te zien dat elk land dezelfde misverstanden kent als het om de zogenaamd internationale geschiktheid van hun producties gaat. De met de FIPRESCI-prijs van de internationale filmkritiek beloonde Marco Bellocchio, voor Buongiorno notte, merkte op dat men in Italië van mening was dat zijn film niet in staat was om buiten zijn landsgrenzen begrepen te worden.