de Volkskrant

[...] Voor het kind zelf zijn de omstandigheden waaronder het zal opgroeien allesbehalve gewoon. Republikeinen zullen zeggen: ze is erfelijk belast. Als tweede in lijn van troonopvolging wacht het meisje een marsroute naar een toekomstig koningschap, waarbij alle ogen op haar gericht zijn. Het zal de eerste jaren waarschijnlijk wel lukken om een zo `normaal' mogelijk leven te leiden. Maar de druk van publicitaire aandacht is er altijd en neemt toe naarmate het kind ouder wordt. Willem-Alexander heeft dat zelf ervaren, en heeft tijd nodig gehad om zich te verzoenen met zijn lotsbestemming. Het begeleiden van dit aanvaardingsproces rust nu, als vader, op zijn schouders.

Voor het Nederlandse volk betekent de geboorte dat zolang de monarchie de wenselijke staatsvorm blijft, ook in een nieuwe generatie in de erfopvolging is voorzien. Met deze procreatie voldoet Willem-Alexander immers aan een van zijn meer aardse plichten, het zorgen voor nageslacht.

Hoe hij zijn hoofdtaak invult, het koningschap, moet blijken. Koningin Beatrix heeft er in heel de manifestatie van haar regering blijk van gegeven er toe te willen doen.

Het zal mede van Willem-Alexanders opstelling afhangen of de periodiek oplaaiende discussie over een louter ceremonieel koningschap een vervolg krijgt, al ligt het politieke primaat hierover uiteindelijk bij gekozen volksvertegenwoordigers. En zo hoort het.