De nieuwe Pelé voetbalt voor de VS

Amerika denkt met de 14-jarige Freddy Adu het grootste voetbaltalent ter wereld in huis te hebben. Het wonderkind van Ghanese komaf moet de superster van het wereldkampioenschap in 2006 worden. Inmiddels maakte Adu al zijn debuut op het WK voor spelers onder de twintig.

Freddy Adu is op zijn veertiende jaar al het vleesgeworden voorbeeld van de American dream. Hij kwam op 2 juni 1989 als de oudste zoon van een arm gezin in het Ghanese havenstadje Tema ter wereld. Op zijn negende vertrok hij met zijn ouders en zijn jongere broertje van Afrika naar de Verenigde Staten op zoek naar een beter leven. Door zijn uitzonderlijke voetbaltalenten verdiende de inmiddels tot Amerikaan genaturaliseerde Adu miljoenencontracten bij kledingsponsor Nike en voetbalclub DC United. De komende jaren moet hij de wereldster worden die de Verenigde Staten eindelijk voetbalgek zal maken.

Vanaf het moment dat Adu kan lopen is hij een geboren voetballer. Op de hobbelige zandveldjes in zijn geboorteland Ghana speelt hij tijdens zijn jongste jeugdjaren dagelijks op blote voeten met een bal die zijn oom uit Amerika heeft opgestuurd. In het voetbalmaffe land droomt hij al snel van een glanzende carrière zoals zijn grote voorbeeld Marcel Desailly. Deze Fransman van Ghanese komaf schittert als verdediger op de internationale velden. Ook Adu blijft zijn geboorteland niet trouw.

Als de familie in een loterij een verblijfsvergunning wint voor de Verenigde Staten staat de wereld van Adu even op zijn kop. Zijn ouders gaan in de VS uit elkaar. Samen met zijn moeder Emelia en zijn broertje Fro trekt Adu in bij het huis van zijn oom in de plaats Potomac in de staat Maryland. De jeugd is daar vooral bezig met sporten als basketbal, honkbal en American football. Voetballen op straat is er nauwelijks bij.

Adu gaat voetballen in het elftal van zijn school. Het is de regionale voetbalcoach Arnold Tarzy die hem daar ziet spelen en al snel zijn vaardigheden onderkent. Bij een oefenwedstrijdje tegen het sterkste jeugdteam uit de regio kan Adu door niets en niemand worden gestopt. Tarzy zet alles in het werk om het wonderkind bij zijn regionale selectie te kunnen voegen. Kort daarop vertrekt Adu met een elftal voor voetballers onder de veertien jaar naar een toernooi in Italië waar ook jeugdteams van Lazio Roma en Juventus actief zijn. Topscorer Adu wordt verkozen tot meest waardevolle speler. Al snel gaan de ogen van nationale en internationale voetbalkenners open en zingt de naam van de middenvelder rond in het circuit van scouts en voetbalmakelaars. De telefoon in het huis van de familie staat roodgloeiend. Maar moeder Emelia wimpelt alles en iedereen, inclusief het Italiaanse Inter Milaan, zonder pardon af. De familie Adu kiest voor de weg van de geleidelijkheid. Voor zover dat ten minste nog mogelijk is.

Links en rechts wordt de leeftijd van de voetballer in twijfel getrokken. `He can't be thirteen', klinkt het als Adu profvoetballers uit de VS in een oefenwedstrijd zijn hielen laat zien. Onderzoek in zijn geboorteland Ghana toont echter niet aan dat Adu ouder zou zijn dan in zijn paspoort staat. Op zijn dertiende verruilt Adu het ouderlijk huis voor een kamer op het reusachtige complex van sportmanagementbureau IMG in Florida. Op het stuk grond waar Nick Bollettieri ooit zijn succesvolle tennisschool begon zijn nu talenten in verschillende takken van sport actief. Zo heeft IMG naast een opleiding voor tennissers en voetballers ook een school voor basketbal, American football, golf, honkbal en ijshockey. In het stadje Bradenton sluit Adu zich aan bij het jeugdprogramma van de Amerikaanse voetbalbond. Adu traint daar dagelijks samen met de beste dertig voetballers uit de VS van onder de zeventien jaar. Daarnaast doorloopt hij de high school die hij komend jaar hoopt af te ronden. Onlangs werd zijn twee jaar jongere broertje Fro ook bij de selectie van onder de zeventien gevoegd.

Naast de sportieve trainingen krijgt Adu ook psychologische begeleiding. Samen met zijn mental coach Trevor Moawad kijkt hij wekelijks opnames van zichzelf terug. De tiener wordt daarbij gewezen op de scheldkanonnades die hij laat horen als de bal niet naar hem luistert. Moawad brengt hem daarop in contact met sporthelden als Roy Williams van American footballclub Dallas Cowboys, sprinter Michael Johnson en voetballer Clint Mathis. De perfectionist Adu is een snelle leerling en begrijpt dat hij zich op de grote podia een andere houding zal moeten aanmeten.

In het begin van dit jaar krijgt Adu het Amerikaanse staatsburgerschap. Amper een paar dagen later vertegenwoordigt hij zijn nieuwe land in een wedstrijd voor spelers onder de zeventien jaar. In mei van dit jaar tekent Adu zijn eerste miljoenencontract met Nike dat in hem het toekomstige boegbeeld van voetballen in de Verenigde Staten ziet.

In augustus groeit de linksbenige voetballer op het wereldkampioenschap voetbal voor spelers onder de zeventien jaar in Finland uit tot de sensatie van het toernooi. Tijdens de eerste wedstrijd tegen Zuid-Korea maakt de ongrijpbare Adu drie doelpunten. Vijf dagen later maakt hij de winnende treffer tegen Sierra Leone. Opnieuw stellen de internationale scouts alles in het werk om het jonge talent voor miljoenen dollars naar Europa te lokken. Volgens Adu's zaakwaarnemer Richard Motzkin tonen onder meer Manchester United, Chelsea en PSV interesse in zijn pupil. Chelsea zou zelfs een bedrag van drie miljoen dollar hebben geboden om over drie jaar het eerste recht te krijgen met Adu te onderhandelen.

Mede omdat de nieuwe regels van de FIFA verbieden dat een speler van onder de achttien jaar naar Europa wordt getransfereerd, kiest Adu voor een langjarig contract bij DC United waar hij naar verluidt een bedrag van 500.000 dollar per jaar gaat verdienen. Eind vorige maand wordt Adu op grootste wijze in Madison Square Garden in New York voorgesteld aan het Amerikaanse publiek. Don Garber van Major League Soccer stelt zonder enige aarzeling vast dat Adu ,,de beste jonge voetballer in de hele wereld is''. Dezelfde dag geeft `de nieuwe Pelé' onder meer interviews aan CNN, ESPN, MTV en David Letterman. Hij voelt zich geen moment nerveus onder de enorme aandacht die op hem is gevestigd. Te jong vindt Adu zichzelf ook niet. ,,Als je goed genoeg bent, ben je oud genoeg'', stelt hij vol bravoure vast.

Onverwachts wordt Adu opgenomen in de selectie van het Amerikaans voetbalelftal voor onder de twintig jaar dat deze maand onder leiding van de Nederlander Thomas Rongen uitkomt op het wereldkampioenschap in de Verenigde Arabische Emiraten. In de tweede wedstrijd tegen Duitsland maakt hij zijn debuut. Ondanks een 3-1 nederlaag valt Adu op met enkele knappe acties. Hij staat aan de basis van het enige doelpunt van zijn land. Vlak voor tijd lijkt Adu zijn debuut te bekronen met een doelpunt, maar zijn schot kan nog net voor de lijn worden tegengehouden. Een duel later staat Adu al in de basis tegen Zuid-Korea. De Amerikanen winnen overtuigend met 2-0 en plaatsen zich voor de volgende ronde. Vanavond zijn de ogen opnieuw op hem gericht als de Verenigde Staten aantreden tegen Ivoorkust.

De Amerikanen zien in Adu een nieuwe wereldster die wat betreft populariteit moet kunnen gaan wedijveren met basketballer LeBron James, golfer Tiger Woods en de tenniszusjes Williams. Nu al staat vast dat het profdebuut van Adu op 3 april volgend jaar rechtstreeks op de nationale televisie in Amerika te zien zal zijn. Niemand houdt rekening met tegenslagen die een voortijdig einde van zijn voetbaldroom zouden kunnen betekenen. Zo werd bijvoorbeeld ooit de Ghanees Nii Lamptey al op zeer jonge leeftijd een gouden toekomst voorspeld. De voormalige voetballer van PSV kon de verwachtingen nooit inlossen. ,,Veel sporters die door de media heel groot zijn gemaakt zijn geruisloos verdwenen'', stelde Adu eens. ,,Ik heb mezelf beloofd dat ik niet één van die sporters zal zijn.''

Misschien dat Adu volgend jaar op de Olympische Spelen van Athene actief zal zijn. Zo niet dan hopen de Verenigde Staten op het WK van 2006 aan de hand van de dan 17-jarige Adu de voetbalwereld te veroveren.

    • Koen Greven