Sinterklaasfeest

Vier op de vijf gezinnen viert de verjaardag van de Sint met cadeautjes, lees ik in het artikel `Sint lijdt niet onder de recessie' (NRC Handelsblad, 4 december). Het doet mij weliswaar groot genoegen dat het sinterklaasfeest nog altijd uitbundig gevierd wordt in ons land, maar we vieren niet zozeer zijn verjaardag alswel zijn sterfdag!

Het christendom beschouwde de dood als de poort naar het eeuwige leven, als een wedergeboorte eigenlijk. Daarom werd de sterfdag van een heilige als een feestdag gevierd. Alhoewel Sint-Nicolaas, bisschop van Myra in Turkije, volgens de overlevering op 6 december ongeveer in het jaar 340 na Chr. overleed, vieren wij al eeuwenlang op de avond van 5 december het Sint Heer Claesfeest. Het jodendom liet namelijk een nieuwe dag ingaan 's avonds als de zon onderging en de vroeg-christelijke kerk nam dat gebruik over.

Dat Sint-Nicolaas in zowel Oost als West-Europa alsook later in Noord-Amerika zo populair was blijkt uit het feit dat hij niet alleen de beschermheilige was van kinderen, scholieren en studenten, maar ook van zeelui, advocaten, bakkers, kalkbranders, wevers, dieven, moordenaars, rechters, geldhandelaars, hoeren, gelieven, maagden, houtzagers, bergbewoners, kleermakers, kuipers, marskramers, pelgrims, reizigers, schrijvers, slagers, ververs, korenhandelaars, vissers en wie weet van misschien nog meer `beroepsgroepen'.

    • J.T.C. Berendsen-Prins