Renswoude - Leusden

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in de Gelderse Vallei.

Verspreid over het modderspoor tussen de bomen liggen de natte briefjes van een speurtocht – opdrachten in vlekkeloos schoolbordhandschift, gevonden poezie: Doe het geluid van/een uil na./

(maar niet te hard!!)

Alleen de bramen hebben nog blad. De bomen en struiken zijn kaal, wat de tergend rode lijsterbesbessen naakt en verleidelijk maakt: je zou die fatale wezentjes met trillende vingers willen plukken, strelen met je lippen, platdrukken tussen tong en verhemelte. Hoogste tijd voor een eigen opdracht: Wat oogt zo'n besje/lekker, he?/ (maar: niet eten!!).

Er wordt druk gewandeld langs de liniedijk. Geen van ons laat zich afschrikken door guur en brrr, met zijn allen profiteren we van het stemmig grijze zonlicht en, onder onze voeten, de bruine blarenvracht die zwart begint uit te slaan. Alleen gaan we, samen, met z'n allen, of aangesloten bij een groep. Een van die gezelschappen wordt aangevoerd door een mevrouw die luidruchtig loopt te roddelen over voormalige klanten. Wanbetalers waren dat, lastpakken die eisen gingen stellen. Lijdzaam volgt haar groep haar, een enkeling betoont deemoedig bijval. Ik verbaas me; je hóeft toch niet met zo iemand mee te gaan? Het, nieuwe, Utrechtpad van NIVON is overal te koop en beschrijft hier een droom van een route; de NS-Grebbelinie-rondwandeling ligt voor 1,80 euro bij het station; en wie zonder routeboekje wil wandelen vindt hier gemakkelijk de mooie paadjes. ,,Over jullie heb ik niets te klagen. Tot nu toe!'', dreigt de wandelkenau haar gezelschap, voor we ze buiten gehoorsafstand laten verdwijnen. ,,Mensen houden er nu eenmaal van om zich te laten kwellen,'' meent man.

Dit is een tocht die, tot drie keer toe de stoere Luntersche beek overstekend, een loflied zingt op het weideland met langs de sloten rijen knotwilgen wie de tenen te berge rijzen. De vierde keer dat er water wordt overgestoken, gaat het om het Valleikanaal. Het riet staat hoog langs de kanten en om de zoveel meter duikt er een gedrongen kazemat op, mos op zijn flanken, groeisels over zijn dak. Dat kanaal volgen we, soms er vlak langs, soms erboven, tussen struiken en bomen of door kalend gebied.

Het is hier stil. Geen wandelaar te bekennen – behalve die ene jager. Groene laarzen, broek, trui, hoed. Zodra hij ons in het oog krijgt, knakt hij zijn geweer op veilig. Hij heeft iets vreemds. Zijn stap is niet de kalme, verende-knieën-jagerspas, meer iets met een geknepen kont. Aan de overzijde van het kanaal fietsen drie jongens met hem op. Als ze dichterbij zijn, versta ik hun hoge stemmen, aanscherend over het stilstaande water: ,,Dierenbeul!'' ,,Schiet een meeuw, kan je die ook eten!''

Arme man. Opgejaagd.

17 km. Kaarten 17, 18, 19 uit: Utrechtpad, Uitg. NIVON, 2003. Begin- en eindpunt zijn twee keer per uur met elkaar verbonden via bus nr. 80 (Leusden: halte Kerk, Renswoude: halte Dennen). Inl. tel. 0900 9292 of www.9292ov.nl

    • Joyce Roodnat