Querida Máxima,

In Simpelveld deden ze het vroeger ook. En nu ik er over nadenk, in de meeste huiskamers doen ze het daar (en vast en zeker ook in Bocholtz) waarschijnlijk nog steeds. In Buenos Aires is het in ieder geval standaard dat mannen en vrouwen bij een feestje geheel gescheiden van elkaar zitten. De heren praten over snowboarden in San Martin de Los Andes, mopperen over demonstrerende werklozen of blikken vooruit naar de voetbalkraker in Japan tussen hun Boca Juniors en ons AC Milan. De enige vrouw in de buurt is het dienstmeisje met haar eeuwige champagne en exotische kaaskoekjes van bladerdeeg.

Waar de dames 't over hebben is van hieraf niet te horen. Ze zien er van een afstandje wel allemaal bekoorlijk uit in hun luchtige kleren en met hun verzorgde kapsels. Je kunt ze ook goed ruiken en soms wuift er eentje vriendelijk terug. Maar het blijft een raadsel waarom ze zich zo fraai uitbundig toetakelen als we er toch niet bij kunnen?

Buenos Aires begint er steeds feestelijker uit te zien. De stad lijkt zich deze zomer zo vorstelijk mogelijk te willen tonen voor als het grote moment er zo meteen is. Als je van de Panamericana snelweg de afslag naar de Avenida Sarmiento neemt, word je getroffen door de enorme bloemenpracht. Het lange lint van Jacarandá-bomen staat volledig in bloei. Onder een geurend afdak van paarse bloemen rij je zo de stad in richting Palermo, waar de terrasjes tot diep in de nacht vol zitten en travestieten op elke hoek bijkans poedelnaakt de automobilisten laten schrikken.

Het verhaal gaat dat als gevolg van de economische crisis het traditionele nachtleven minder uitbundig is dan voorheen. Maar toch liggen de straten er nog steeds bepaald niet verlaten bij. In sommige opzichten is Buenos Aires zelfs veel te levendig. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat de Argentijnse hoofdstad de meest lawaaiige stad van heel Latijns Amerika is. Er zijn plekken in de wijk San Telmo of in de buurt van de grote winkelstraten waar je gezondheidshalve eigenlijk alleen nog maar met oorbeschermers de straat op kan.

Nog veel groter gevaar komt voorlopig uit Patagonië. Vanuit het zuiden zijn de eerste muggen aangekomen. En steken dat die krengen doen! Het schijnt de voorhoede te zijn van een enorme invasie die hier 's zomers de pret komt bederven. De Argentijnen lachen vooralsnog om de eerste lichting insecten. Dit zijn nog maar de kleintjes. Straks pas komen de grote jongens. En als de Argentijnen dat uitleggen dan vouwen ze beide handen op een manier die de indruk wekt dat de lucht zich straks vult met vliegende forellen. Nu is me inmiddels wel duidelijk dat de Argentijnen graag overdrijven, maar ik ben er deze keer niet helemaal gerust op.

De Nederlandse gemeenschap staat trouwens op scherp hier. De ambassade heeft dozen vol muisjes en 48 rollen beschuit laten invliegen. We moeten bellen als jullie kindje geboren is en dan zal de ambassadeur twee à drie dagen later tussen 19 en 21 uur de Nederlandse gemeenschap ontvangen. Ik moest trouwens bij deze vragen of je nog even geen haast wilt maken. De ambassadeur is bezig zijn nieuwe ambtswoning te betrekken en we moeten natuurlijk voorkomen dat we straks in een muffe bezemkast het Wilhelmus staan te mompelen. Hou vol meid, nog eventjes en je zit in de luiers. Un beso más.

Buenos_Aires@nrc.nl

    • Marcel Haenen