`Ik heb vaak de neiging om de kinderbescherming te bellen'

Een 41-jarige uitgever: ,,Volgens mij is alles wat je erover kan zeggen een rationalisatie achteraf. Voor mezelf gaat het er uiteindelijk alleen maar om dat ik helemaal nooit de behoefte heb gevoeld. Nooit. Ik denk dat mensen die wel heel graag kinderen willen, dat ook niet kunnen uitleggen. Dat is net zoiets vaags.

Ik heb niet het idee, als ik naar veel gezinnen kijk, dat dat nou een heel vreugdevol gebeuren is. Als je ziet wat er gebeurt tussen ouders en kinderen, in het zwembad of in de supermarkt, dat is verschrikkelijk. Ik heb vaak de neiging om de kinderbescherming te bellen. En het zijn juist dit soort types die zeggen dat kinderen krijgen het mooiste is wat er is. Alleen gaan al die mannen vreemd als hun vrouw zwanger is, waarvan ook iedereen altijd maar doet alsof het niet zo is, en dan die drama's vanaf het moment dat het kind komt. Maar ze zijn nog nooit zo gelukkig geweest. Nou, zo gelukkig zien ze er niet uit.

Je weet niet wat je mist, zeggen ze, maar ouders weten ook niet wat zíj missen. Je blijft tenslotte niet hetzelfde leven leiden als toen je nog twintig was. Het doet me altijd denken aan vrienden van mijn ouders, vroeger, die zeiden, de middelbare school is de leukste tijd van je leven. Als dat waar is, dacht ik, dan wordt het echt een hel! Maar ze hadden gewoon geen gelijk. Ik heb ook nooit het idee dat ik iets mis. En de vrouwen die ik ken die geen kinderen wilden, zijn allemaal hardstikke levenslustig, tevreden en gelukkig met hun leven.''

    • Corine Vloet