Geen blaam maar lof

Elsbeth Etty haalt fors uit naar wat er in naam van `christelijke' politiek allemaal aan verwerpelijks is misdreven. Daarvan ben ik mij voldoende bewust om er niet met haar over in discussie te treden, ook al ben ik het niet met alle door haar aangehaalde voorbeelden eens. Zij slaat in haar verontwaardiging echter zo door dat zij de realiteit en, erger nog, de rechtvaardigheid uit het oog verliest. Zij verwijt minister van Ontwikkelingssamenwerking Agnes van Ardenne (zelf praktiserend katholiek) ,,als minister van de kroon'' kardinaal Simonis over haar beleid te hebben ,,geraadpleegd'' en zulks nog wel ,,achter gesloten deuren'', waarbij de kerkvorst haar had opgeroepen zich aan de leer der kerk te houden die het gebruik van voorbehoedsmiddelen verbiedt.

Van Ardenne heeft de kardinaal echter niet over het te voeren beleid `geraadpleegd'. Ze heeft contact met hem opgenomen om hem het voor de toekomst van de Derde Wereld fatale karakter van het kerkelijke standpunt onder ogen te brengen. Het was de kardinaal, die dit gesprek ,,achter gesloten deuren'' wilde houden, maar Van Ardenne trok zich daar niets van aan en bracht het in de openbaarheid. Daarbij liet zij er geen misverstand over bestaan zich niet door de kardinaal van haar beleid te zullen laten afbrengen. Daarvoor verdient zij geen blaam maar lof. Etty doet de minister groot onrecht. Zij zou zich hiervoor in haar volgende column dienen te verontschuldigen.

    • Willem Aantjes