Opinie

    • Youp van 't Hek

Familiefoto

Het is zaterdagochtend drie uur en het is geen feest bij de Van ‘t Hekjes. Sterker nog: het is crisis. Ik lig er uit. Vannacht mag ik nog in het logeerbed, maar op het moment dat u dit leest dool ik zo goed als zeker door de grote stad Amsterdam. Op zoek naar een hotel. Wat er gebeurd is? Veel. Heel veel.

Op 22 november was iedereen met zijn getrokken lootje meer dan tevreden. Sterker nog: bij menigeen zag ik een grimmige glimlach. Ze zouden hun varkentje wel even wassen. Traditiegetrouw vertel je aan niemand wie jouw slachtoffer is. Alleen voor hem of haar koop je een echt groot cadeau. Voor de rest heb je niks of hooguit een prul. Wij vieren het met zijn negentienen.

Omdat ik de trekking georganiseerd had, had ik ook de lootjes gemaakt en u voelt het al: iedereen had mij getrokken. Alle lootjes stonden op mijn naam. Achttien grote cadeaus lagen gisteravond om acht uur op mij te wachten. De kwetsende gedichten zou ik op de koop toe nemen.

De avond begon gemoedelijk. We namen de actualiteit door en uiteraard kwam de oliedomme Wim Deetman ter sprake. Iemand vertelde dat het vooral jaloezie van de burgemeester was. Mevrouw Deetman had namelijk de foto gezien en schijnt geroepen te hebben: ,,Dus zo groot kan ook.”

‘s Avonds in de slaapkamer is ze zo hard gaan lachen toen Wim zijn ruim vallende Jansen & Tilanus liet zakken.

Iemand anders vertelde dat de lul uit de broek een hele oude Haagse traditie is. Edwin de Roy van Zuydewijn heeft ooit verteld dat de oranjeprinsen vanuit de koets met een hand naar het volk zwaaien en met de andere hand de middelvinger opsteken, maar ik heb al vaker gehoord dat ze veel verder gaan en hun adellijke deel uit de jacquetbroek hebben hangen. En niet alleen de prinsen. Ook Pieter van Vollenhoven doet al die jaren vrolijk mee. De eerste keer schijnt Máxima heel geschrokken te hebben gereageerd, maar zelfs Trix stelde haar gerust. De vorstin kan om deze oude familietraditie hartelijk lachen. Dat vindt zij nou satire. Prins Claus deed overigens nooit mee.

Toen de gehuurde Sint arriveerde begon de officiële pakjesavond. De eerste surprise ging mijn kant uit en ik zag een aantal familieleden bedenkelijk naar elkaar kijken. Hoe kon dit? Bij de tweede surprise was het meteen alarm, ruzie en oorlog. Niemand wilde het nog verder vieren. Dit was geen humor. Dit was domme hebzucht. Ik heb nog nooit zoveel mensen tegelijk tegen me zien schreeuwen.

Het sinterklaasfeest heeft volgens mij iets moraliserends en ik had het dit jaar in het licht van de graaicultuur geplaatst. Een Moberg aan cadeautjes en ze zijn allemaal voor de baas. Ik vond het wel symbolisch. De rest van het gezelschap kreeg van mij een handje pepernoten. Ik vond het een actuele verdeling.

Een paar familieleden hadden de afgelopen weken het gedrag van de Scheepbouwertjes en andere harktypes nogal fel verdedigd en ik wilde ze op vrolijke wijze confronteren met de praktijk.

Mijn rechtse zwager mag graag schermen met de onkosten die de captains of industry moeten maken. Ik vertelde welke kosten ik voor deze avond allemaal gemaakt had. Mijn verwarmde huis beschikbaar gesteld, koffie geschonken, banketstaaf en speculaaspop geserveerd, wijn en andere alcoholische versnaperingen geregeld en daarbij heb ik de onkosten van de aanwezige St. Nicolaas en zijn pieten vergoed. Vroeger had je een Sint en twee pieten voor een kleine honderd euro zwart, maar sinds de Marokkaanse jongeren in onze hoofdstad dit seizoen een Sintje of twintig gemolesteerd hebben, bestaat het zwartepietenteam tegenwoordig uit minimaal zeven kickboksers. En die jongens komen niet voor niks.

En nu ga ik mijn koffers pakken. Ik verlaat dit huis. Als souvenir neem ik de vanavond gemaakte familiefoto mee. Ik heb hem als screensaver op mijn laptop gezet. Op het kleine toestelschermpje had ik het niet gezien, maar op mijn beeldscherm is het overduidelijk. Behalve bij mij hangt bij iedereen de lul uit de broek. Vrolijk gezicht: een zwarte piet met een witte. En bij mijn vrouw hoop ik maar dat hij van marsepein is.

    • Youp van 't Hek