De koers heeft geen klasse meer

Harry Sacht is in de wereld van de drafen rensport een bekend persoon. Waar gekoerst wordt, daar verschijnt Harry. Al vijftig jaar lang. Week in week uit. In binnenland, en als het een belangrijke koers betreft, ook in het buitenland. In het Franse Vincennes nam Harry's vader zijn zoon voor het eerst mee naar de renbaan. De Prix d'Amérique, een van de prestigieuze koersen in Europa. Paarden en gokken. Glamour en celebrities, het jonge kind was diep onder de indruk. Hij droomde ervan zelf jockey te worden, maar bleek er niet het vereiste, magere postuur voor te hebben. Harry werd handelaar. In kleding. Het betere merk.

Een late najaarszon maakt de overjas vandaag op Duindigt overbodig. Op stapel staat de H. van Wickervoort Crommelin Memoriaal, en de Sceptre-prijs. Grote koersen. Toch zijn de tribunes maar voor de helft gevuld. PSV-Ajax, hè, zegt een van de gokkers, die in het wedkantoor het zoveelste lot aanschaft.

Niet alleen het voetbal, zegt Harry die in het business class gebouwtje verderop zit, en vandaag zijn vrouw heeft meegenomen. Het gokken heeft te veel concurrentie gekregen. En dan... de betere klasse laat zich steeds minder zien. Vind je het gek... de filmsterren komen niet meer... het koninklijk huis blijft weg. 'Koersen heeft hier zijn klasse verloren. Dat komt door de jaren zeventig, met zijn genivelleer. Alles moet gewoon zijn. Niets meer om bewonderend tegenop te zien.'

Roel Visser is freelance fotograaf.

    • Roel Visser