Bende van Drie

DE STAD Rotterdam is, met uitzondering van enkele enclaves, al jaar en dag aan het verpauperen, maar inmiddels lijkt men erin te slagen dat proces een halt toe te roepen. In het kader daarvan worden onorthodoxe maatregelen genomen.

Dat verloederen heeft nooit geleid tot opgewonden reacties. Uitgezonderd dan de noodkreten van de buurtbewoners, maar die werden, tot de komst van Fortuyn, door niemand gehoord. Nu Rotterdam er eindelijk toe overgaat serieuze maatregelen te nemen, staat iedereen klaar om die te bekritiseren. Zo laat de Volkskrant de Utrechtse hoogleraar Hooimeijer uitgebreid aan het woord. Die weet te melden dat de Rotterdamse aanpak leidt tot het uitsluiten van kunstenaars en gescheidenen. Daarmee doet hij wat al jaar en dag elk ingrijpen verlamt: zoek een exemplaar van een zielig onderliggend medemens en het hoeft dus niet. De hooggeleerde kletsmajoor doet er meteen wat interessante suggesties bij zoals het advies dat u en ik in die verpauperde wijken gaan wonen, dan worden die vanzelf weer keurig en netjes.

Wat heeft dit alles te maken met onderwijs, vraagt u zich af. De overeenkomst is dat ook daar niets doen prima wordt gevonden en dat degene die komt met onorthodoxe voorstellen om algemeen als ongewenst erkende situaties een halt toe te roepen, ook meteen een kop kleiner wordt gemaakt. Eveneens door kletsmajoors.

Inmiddels zijn we er achter dat de effecten van de islamitische scholen een heel andere zijn dan die van de vroegere zuilen die hebben bijgedragen tot de emancipatie van bepaalde bevolkingsgroepen. Wat we nu zien is dat moslims scholen oprichten die voornamelijk worden bevolkt door kinderen van kansarme fundamentalistische moslims. Terwijl inmiddels ook duidelijk is dat in die kringen vaak sprake is van sociale druk op ouders om hun kinderen te sturen naar die met-de-rug-naar-de-westerse-maatschappij-toe-scholen. Je kunt het woord inburgering toch niet serieus in de mond nemen en intussen niets doen om deze ontwikkeling een halt toe te roepen. Dat artikel 23 van de Grondwet nooit bedoeld was om dit mogelijk te maken, daar twijfelt niemand aan. Maar het wordt er wel voor gebruikt.

Nu heeft de leiding van de VVD bedacht dat je de oprichting van dergelijke getto-scholen van kansarme, laagopgeleide fundamentalistische allochtonen kunt tegengaan met in tact laten van het sacrosancte artikel 23, namelijk door de oprichting te verbieden van scholen die voornamelijk bevolkt worden door kinderen van laagopgeleide kansarmen.

Iedereen zal erkennen dat dergelijke scholen onderwijskundig gezien onwenselijk zijn. Maar ook hier zien we het droefmakende verschijnsel dat, nu iets wordt voorgesteld dat weleens effect zou kunnen sorteren, allerlei lieden hoog van de toren blazen, dat dit niet kan. Maar het akelige in dit geval is dat die critici zo hun eigen belangetjes hebben: het gemarginaliseerde, rancuneuze VVD-Kamerlid Clemens Cornielje die zijn positie ziet ingenomen door nieuwkomer Hirsi Ali, Simon Steen, de voorzitter van de club van scholen die met hoge schoolgelden kansarmen buiten de deur houden, en allemansvriend Ginjaar-Maas die al jaar en dag allerlei functies bekleedt in het onderwijs en wie er daarom alles aan is gelegen dat haar partij de lange tenen van de confessionelen ontziet. Zij beschuldigen Hirsi Ali en de leiding van hun partij van het voeren van een hetze, maar het wezenlijke verschil tussen Hirsi Ali en die Bende van Drie is dat de een handelt uit overtuiging en haar opponenten op grond van allerlei motieven van eigenbelang.

Prick@nrc.nl

    • Leo Prick