Athene 2004

De Franse ambassadeur in Athene, Bruno Delaye, is een gelukkig man. Tijdens een prettig gesprek met de topvrouw van de Olympische Spelen, Angelopoulos-Daskalaki, is hem vorige maand toegezegd dat naast het Grieks en het Engels ook het Frans als officiële taal geldt tijdens de Spelen. Hij had zelf om het gesprek gevraagd omdat in de Griekse pers steeds berichten verschenen dat het Frans een ondergeschikte plaats zou innemen. Op alle bewegwijzeringen die met de Spelen te maken hebben, staat straks dus ook de tekst in het Frans. Een mooi gebaar richting wijlen Pierre de Coubertin (1863-1937) die in 1896 aan de wieg stond van de Olympische Spelen en zonder overdrijving de vader ervan genoemd kan worden. Het valt wel te hopen dat dit mooie gebaar zich niet uitstrekt tot de vlees- en vismarkt in het centrum van Athene – niet uit weerzin tegen het Frans, integendeel, maar omdat het onnatuurlijk zou zijn. Je moest er vroeger toch ook niet aan denken dat in de Parijse Hallen chou-fleur ook in het Engels (cauliflower) zou worden aangeprezen? Het valt ook niet te hopen dat de gerechten op de menukaarten in de taverna's in het Frans worden vertaald. Het zou zonde zijn van het papier. Een Grieks gerecht vergt in het Frans veel regels: `Plat au four d'aubergines et boeuf à saucisse au cinq épices et vin rouge kokkinelli avec fromage de chèvre Skyriot et sauce béchamel: de la façon grand-mère Kokallènia'. Oftewel: moussaka.

Dit is de veertiende aflevering over de Olympische Spelen van volgend jaar in Athene.