Sloterdijk

Tot mijn bevreemding en teleurstelling wordt in het interview met Peter Sloterdijk (Cultureel Supplement, 28 november) nergens de naam vermeld van de vertaler van het besproken boek Sferen. Nu het hier een stuk betreft dat van gedegen kennis van zaken getuigt, mogelijk zelfs opgedaan door het lezen van die vertaling, vraag ik me af hoe het mogelijk is geheel voorbij te gaan aan een dergelijke vertaalprestatie: uiterst lastig taalgebruik – zoals interviewer Martijn Meijer ook zelf constateert –, fraai opengelegd voor de Nederlandse lezer, in een boek van 950 pag., waaraan twee jaar is gewerkt. Elke foto in de krant gaat gepaard met de naam van de maker, zelfs het kleinste portretje, maar een reuzenprestatie als deze vertaling blijft anoniem, laat staan dat er eens een alinea aan een van de fraaie vondsten of oplossingen wordt gewijd. Moeten de vertalers zich dan net zo sterk organiseren als de fotografen om dit te bereiken, of mogen ze een beroep doen op collegialiteit en loyaliteit van de journalisten die misschien niet in de letteren, maar toch ook in de letters werkzaam zijn. Bijna alle uitgevers laten het in deze om dubieuze redenen geheel afweten, zelfs paginagrote advertenties noemen de vertaler niet. Maar zonder naamsvermelding geen aanzien en geen voldoening.

Hans Driessen is de vertaler van de twee grote hoofdwerken van Schopenhauer, vertaler-hoofdredacteur van de herziene Nietzsche-bibliotheek en vertaler van eerdere Sloterdijk-titels. Hij verdient het als een grote in zijn vakgebied met ere genoemd te worden.

    • Paul Beers