Icoon van de sixties

Hij was net weer helemaal terug aan het komen in deze nieuwe eeuw. David Hemmings, voor eeuwig gebrandmerkt als icoon van de jaren zestig, had sinds begin jaren tachtig voornamelijk voor de televisie geacteerd en geregisseerd. Tot regisseur Ridley Scott hem in 2000 een kleine rol gaf als organisator van gladiatorenspelen in de blockbuster Gladiator. Sindsdien speelde hij ieder jaar weer in verschillende films, onder meer rolletjes in Scorseses Gangs of New York, vorig jaar, en The League of Extraordinary Gentlemen, die nu nog in Nederland te zien is. Zo leek hij als zestigplusser een nieuwe impuls aan zijn carrière te kunnen geven.

Hemmings was in Roemenië bezig met opnamen voor de film Samantha's Child toen hij een hartaanval kreeg, waaraan hij woensdag op 62-jarige leeftijd overleed. Zijn agent Liz Nelson heeft zijn dood gisteren bekendgemaakt. Hemmings is driemaal getrouwd geweest en had vijf kinderen.

Het was de Italiaanse regisseur Michelangelo Antonioni die Hemmings een ereplaats in de filmgeschiedenis gaf door hem naast Vanessa Redgrave de hoofdrol te geven in Blowup, een geheimzinnige film tegen de achtergrond van swinging Londen anno 1966. Hemmings is er een modefotograaf die met zijn camera ongemerkt een moord vastlegt en krankzinnig wordt in zijn poging de misdaad te ontraadselen.

De Engelsman met zijn wat paffige gezicht en luie postuur had toen al een hele carrière achter de rug, te beginnen als jongenssopraan in Benjamin Brittens opera The Turn of the Screw. Hij had begin jaren zestig in hippe films gespeeld, die Londen als pop-Mekka verheerlijkten, zoals Live it up (1963). Zijn status als als pop-icoon werd bevestigd door te spelen in de wonderlijke, half-ondeugende sixties-fantasie Barbarella (1968) – als opstandelingenleider Dildano.

In de jaren zeventig en tachtig gingen de interessante rollen aan hem voorbij. Hij ging vanaf 1972 (Running Scared) zelf films regisseren. Ze waren niet erg succesvol. Later werden het tv-series, die hij soms ook produceerde. ,,Mensen dachten dat ik dood was'', zei hijzelf over die tijd. ,,Maar dat was ik niet. Ik was gewoon The A-team aan het regisseren.''

    • Bas Blokker