Hieroglyphics

Het is heel lang stil geweest rondom de Hieroglyphics, de West Coast hiphopcrew die in de jaren negentig deel uitmaakte van de art-rap scene en met kale beats en virtuose rhymes dichtbij de status van legende kwam. Maar de West Coast underground donderde halverwege de jaren negentig in elkaar en menig hiphopper (Xzibit bijvoorbeeld) koos eieren voor zijn geld door commercieel te gaan. De Hieropglyphics zwegen na 1998 nagenoeg als groep, brachten wat soloprojecten uit en zijn nu vrij onverwacht terug met een album dat je eenvoudig over het hoofd zou zien. Want Full Circle begint vrij obligaat, met bijna traditionele g-funk, die ook nog eens dichtgeplamuurd lijkt met productionele kitsch. Toch ben je al heel snel opnieuw onder de indruk van de grootse mc talenten van de crew. En na een paar nummers krijgt de plaat vat op je en blijken de beats en de wat opzichtige productie eigenlijk heel goed samen te gaan. Hierdoor denk je eerst: goeie middle of the road-hiphop. En al vrij snel daarna: geniaal gelikt en gelukt. En uiteindelijk besef je een plaat in handen te hebben die de commerciële hiphop danig van repliek dient door alle oppervlakkig lijkende kunstjes weer een doorslaggevende rol in een weloverwogen nummer te geven. Waar vrijwel elke klantvriendelijke hiphopplaat tegenwoordig na drie draaibeurten voorgoed in de kast kan, wint Full Circle van de Hieroglypics juist steeds meer aan kracht – een oude Outkast truc – en heb je na een weekje luisteren ineens een grijsdraaier in handen.

Hieroglyphics, Full Circle; Hiero Imperium/Zomba

    • Nanne Tepper