Regen in de schoen

De rubriek ik@nrc.nl ontving ruim vijftig Sinterklaas- anekdotes. Een bloemlezing.

Elke week wanneer ons huis weer glimt, drink ik koffie met Mari, onze hulp. Vijf jaar geleden vluchtte zij met haar twee kleine kinderen uit Afghanistan. Beetje bij beetje raakt zij geïntegreerd.

De ramadan is net voorbij dus ze geniet weer van de wekelijkse cappuccino, nu met pepernoten. Ik vraag of de kinderen hun schoentjes hebben gezet.

Ze barst in lachen uit en zegt: ,,Ik eerste jaar in Nederland elke avond schoenen zetten buiten. Sinterklaas niks brengen, maar wel veel regen in schoen!''

Marlène van Niekerk

Eind november was ik onderweg van Weert naar Den Haag. De trein was niet vol. Op de bank voor mij zat een moeder met een zoontje van een jaar of vijf.

In Eindhoven kwamen twee mannen binnen, dertigers, in een gesprek gewikkeld. Ze gingen zitten op de bank aan de andere kant van het gangpad. Een van hen had een zwarte huid.

Het jongetje drentelde wat rond, maar werd allengs onrustiger. Plotseling stelde hij zich op voor de twee heren, en richtte zich tot de blanke man. ,,Ben jij nou Sinterklaas?''

E.J.Sevenhuijsen

De kleine Arnold, die opgroeide in een gezin waarin zeer zuinig met geld omgesprongen moest worden, geloofde plotseling niet meer in Sinterklaas. Hij besprak zijn nieuw verworven inzicht met een vriendje op school. Die behoorde al langer tot de afvalligen. Arnold voelde zich nog wat onwennig en had een prangende vraag: ,,Van wie komen dan die cadeautjes?'' Een beetje verachtelijk antwoordde zijn vriendje: ,,Van je vader, natuurlijk! Van wie anders.''

Dat ging de verbouwereerde Arnold ineens veel te ver. ,,Van mijn vader? Denk je dat mijn vader helemaal gek is!''

Johan Prins

Als student werkte ik als Sinterklaas via de Rotterdamse Sinterklaas centrale. Altijd leuk, want iedereen is vrolijk en vooral ook eerlijk tegen de sint. Dat laatste werd pijnlijk duidelijk toen ik op Zuid met mijn knecht binnenkwam en een ventje op mijn schoot plaatsnam. Op mijn vraag wat er die dag allemaal was gebeurd, antwoordde hij: ,,De politie is net geweest, want papa had mama weer geslagen.'' Mijn vermogen om snel van onderwerp te veranderen leverde de beste fooi van de avond op.

Dion Versteeg

Na de rondrit door Heiloo wordt Sinterklaas op het bordes van het stadhuis verwelkomd door de burgemeester. Na de gebruikelijke plichtplegingen (,,Is iedereen lief geweest?'') vervalt de goedheiligman in een praatje dat de kinderen volledig ontgaat. Sint bedankt de vrijwilligers die de intocht hebben georganiseerd. ,,Dank aan de heer Janssen die al 25 jaar de route doet, de heer De Boer voor de fanfare...'' En als laatste, tot ieders grote verbazing, bedankt de Sint mevrouw Nanne: ,,Want we zijn weer allemaal prachtig geschminkt.''

Jos van Gils

Onze kleinkinderen zetten hun schoen bij de haard. Bien, de oudste, speelt het spel al een paar jaar mee. Jan, de middelste, is inmiddels ook op de hoogte. Tijdens het zingen vraagt hij zachtjes aan zijn broertje: ,,Jochem, hóe lang blijf jij nog geloven?''

Joke van Heek

Sinterklaas is dezer dagen een terugkerend gespreksonderwerp aan tafel.

,,Weet jij hoe oud Sinterklaas is?'' vraagt Béla (5).

,,546 jaar'', antwoord ik.

,,Eigenlijk geen kunst dat hij zo oud is'', zegt Béla, ,,want hij is een heilige.''

,,Nou, de meeste heiligen gaan anders gewoon dood'', zegt zijn moeder. ,,Sint Maarten bijvoorbeeld is al heel lang dood.''

,,Er is maar één die altijd blijft leven'', zeg ik. ,,En dat is...''

,,Oma!'' roept Béla's broer Otje (3).

Bernard Hulsman

Hedenochtend aangetroffen in een Zeeuwse laars:

Beste Sint, ik neem een schoen mee for Nicky want die was op vakantie. Dus de 2 dezelfde schoenen zijn van Esther en Nicky. Ik leg een vulpen (of potlood) neer zodat je de naam er op kunt schrijven en het maakt niet uit in welke schoen je het doet en het zijn twee laarzen met bloemen erop van Esther. xoxo. (En de tekening is gemaakt met toverstiften.)

Esther Baar, 8 jaar.

J.J.M. Baar

Het is lang geleden maar vergeten doe ik het niet. Denkend dat mijn dochter Karen niet meer geloofde in de Sint, besloot ik er met haar over te praten en het uit te leggen. Ik had het kennelijk verkeerd ingeschat, want nadat het tot haar doorgedrongen was, zei ze alleen maar: ,,Vertel nu ook maar van God.''

Joke van Heek