Familiewapen

Mocht het wapen van Máxima dat haar in 2002 werd verleend al een breuk met de (korte) traditie betekenen, in het wapen van haar kinderen wordt de breuk met de traditie zelfs onbegrijpelijk. In het verleden kwartileerden de prinsen gemaal steeds van het wapen van de Nederlanden en hun eigen geslachtswapen en dat stemde daarmee overeen dat zij geen prinsen van Oranje en troonopvolgers konden zijn.

Aangezien met betrekking tot Máxima als prinses-gemalin anders is besloten voert zij dienovereenkomstig het wapen van de prinsessen van Oranje met als hartschild haar geslachtswapen zoals de prinsessen Juliana en Beatrix vóór haar. Om het wapen van de prinses eveneens toe te kennen aan haar nageslacht is op zijn minst merkwaardig te noemen omdat deze kinderen daarmee worden gekenmerkt als de kinderen van hun moeder en niet, zoals tot op heden gebruikelijk was, als kinderen van hun vader.

Zoals het wapen van Máxima in overeenstemming met haar titel, gelezen moet worden als: [Máxima] Zorreguieta der Nederlanden, prinses van Oranje, zo zal in de toekomst bij de kinderen van Willem Alexander van Amsberg en Máxima Zorreguita volgens dit wapen moeten worden gesproken van (jongen/meisje) Zorreguieta der Nederlanden, prins/prinses van Oranje. Dit zou inhouden dat de titel prins of prinses van Oranje in Nederland (de titel wordt ook gevoerd door de Hohenzollern in Duitsland), aangezien geen term voor Amsberg in het hartschild voorkomt, voortaan alléén via de vrouwelijke lijn zou worden vererfd en dat is wel heel ver van de oorsprong waarin de titel juist alleen via de mannelijke lijn kon worden doorgegeven. Voor een precedent moeten we terug tot de zonen van Willem de Zwijger, Filips Willem, Maurits en Frederik Hendrik die op een hartschild van het wapen Nassau-Oranje het wapen van hun moeder, resp. Anna van Buren, Anna van Saksen en Louise de Coligny toevoegden. Dit kan bij de kinderen van drie verschillende echtgenotes die alledrie de titel prins van Oranje voerden, begrijpelijk zijn.

In het geval van de kinderen van Willem-Alexander wordt op die manier van tevoren al rekening gehouden met volgende huwelijken waarvan de kinderen dan ook weer het wapen van Oranje met het hartschild van het geslachtswapen van hun moeder zouden moeten voeren.

Tezamen met het afschaffen van het ovale of ruitvormige schild voor meisjes en de helm op het wapen voor jongens, lijkt het wapen van de kinderen van Máxima nog het meest op een krampachtige poging tot modernisering van de wapenvoering van het koninklijk huis met, bovendien nog, bizarre implicaties.

    • Hubert de Vries