Zorg blijft op zoek naar personeel

Het aantal banen blijft dalen in Nederland, maar niet in de zorgsector. Ondanks het overschot op de arbeidsmarkt zijn zorginstellingen naarstig op zoek naar geschikt personeel.

Het kantoor doet bij binnenkomst denken aan een IT-bedrijfje. Jonge werknemers, casual gekleed, zitten in een open ruimte achter een serie beeldschermen. Een receptie ontbreekt. Maar dan komen er ook grijze pakken in zicht. En gesloten werkkamers. Een van de grijze pakken wordt gedragen door Ad van Meel, hoofd personeelszaken, van Emergis.

Emergis is geen IT-bedrijf maar een zorginstelling in Zeeland. Een werkgever in de geestelijke gezondheidszorg met 1.050 mensen in dienst. En altijd op zoek naar nieuw personeel, zegt Van Meel. ,,De vergrijzing neemt toe, waardoor wij het drukker krijgen, maar tegelijkertijd voldoet de aanwas van jonge werknemers niet aan de vraag naar verzorging. Eenvoudig is het niet om goed personeel te vinden.''

Banengroei is er eigenlijk niet meer in Nederland, zo blijkt uit de vanmorgen gepubliceerde kwartaalcijfers van het CBS. Geen enkele sector ontkomt aan saneren, aan het wegsnijden van het overtollig vet. Vrijwel overal verdwijnen er banen. Alleen in de schoonmaakbranche en bij callcenters is er volgens de brancheorganisaties nog wel lichte banengroei. ,,De bedrijfstak heeft last van zijn imago, terwijl er wel volop banen zijn. Daarom zijn we vorig jaar een campagne begonnen om het beeld van het werk te verbeteren'', zegt een woordvoerder van de Ondernemersorganisatie Schoonmaak- en Bedrijfsdiensten. In de schoonmaakbranche werken zo'n 200.000 mensen.

Maar de echte stijging in het afgelopen jaar is vooral bij de overheid en de zorgsector te vinden. In de zorg, zo laten de cijfers van het CBS zien, zijn in één jaar tijd 62.000 banen bijgekomen. Deze toename ligt op hetzelfde niveau van de banengroei in 2001 en 2002 in die sector. Bij de overheid, inclusief het onderwijs, kwam de stijging uit op 21.000 in twaalf maanden tijd. Deze toename is volgens het CBS bij de overheid echter duidelijk minder dan in 2002.

Drie jaar geleden heeft de zorg extra geld gekregen van de overheid om de wachtlijsten weg te werken. Instellingen zoals Emergis konden daardoor meer mensen aannemen, iets betere salarissen betalen en betere service leveren aan hun patiënten.

Voor de zorgsector is het werven van personeel in goede én in slechte tijden altijd een lastige klus, zegt Van Meel van Emergis. Deze zorginstelling is onder meer voortgekomen uit het Psychiatrisch Ziekenhuis Zeeland.

Eind jaren negentig, zegt Van Meel, was het helemaal lastig om mensen binnen te halen. ,,Als iemand moest kiezen tussen een baan als verpleger of een functie bij een IT-bedrijf dan was de keuze snel gemaakt. Je hebt hier natuurlijk wel het voordeel dat je niet zestig uur of meer per week hoeft te werken.''

Wie als verpleger aan de slag gaat, moet aanvankelijk tijdens de opleiding genoegen nemen met een minimuminkomen. Later kan het salaris oplopen tot 2.936 euro bruto per maand. Een sociaal psychiatrisch verpleger kan tegenwoordig op zijn top 3.689 euro per maand opstrijken.

Maar ook tijdens de recessie is het niet eenvoudig om mensen te vinden. ,,Je hebt toch vaak een specialistische opleiding nodig. Een leerling-verpleegkundige is drie jaar bezig met zijn of haar opleiding. Een psycholoog die in de geestelijke gezondheidszorg wil werken, moet daarvoor ook een extra opleiding doen.''

Emergis-werknemer Jeroen Martens (36) werkt inmiddels elf jaar als verpleegkundige. ,,Natuurlijk merken we ook dat er niet altijd genoeg aanbod van personeel is. Vaak heb je net geen tekort, maar als er dan iemand wegvalt, langdurig ziek is, dan merk je het wel meteen. Je kan niet even iemand via een uitzendbureau aantrekken.''

Martens zal echter niet snel klagen over zijn salaris. ,,Mensen denken dat het slecht betaald wordt, misschien is dat ook wel zo verhoudingsgewijs, maar zo slecht is het nu ook weer niet. En het is een boeiend vak, met dankbaar werk.''

    • Philip de Wit