Hadewych Minis zingt omfloerst en eist aandacht

Zangeres en actrice Hadewych Minis is in het zijdenwit gekleed en ze zegt: ,,Ik ben een vleermuis uit de hel.'' En meteen daarop vraagt ze zich af ,,hoeveel huwelijken ze kapot heeft gemaakt''. Hardop gaat ze tellen en ze komt boven de tien. In het beeldschone, in neoklassieke stijl opgetrokken theater van het bisschoppelijke Domein Rolduc te Kerkrade (L.) speelt en zingt Hadewijch Minis het naar haarzelf genoemde programma Minis, een vrouw en een half. Het is een solo met theater en zang, in stijl uitgevoerd met als begeleider aan het klavier de krachtig en zonder opsmuk spelende Yvin Hei.

In de film Phileine zegt sorry acteert Hadewych Minis als een grofgebekte, iedereen overtreffende powerbabe. In deze voorstelling zingt ze zachtmoedige, melancholieke liederen van Brecht, Piaf, Schubert, Frank Sinatra, Peggy Lee en anderen. Met haar zware, omfloerste stem doet ze dat prachtig. Haar voorliefde voor blues en jazz weet ze fijn uit te dragen. Ze vertolkt de rol van een diva die op soms afmattende manier om aandacht vraagt. Ze wil applaus, lof, de toeschouwers moeten meeklappen en ze doorbreekt de vierde wand door ons aan te spreken, en zelfs bij goed licht te aanschouwen. De tekst van schrijver Oscar van den Boogaard is tamelijk neutraal gehouden; ik ben geneigd vooral Hadewych Minis als de verantwoordelijke schrijfster te houden.

Fraai is de manier waarop ze zich in negenhonderd vierkante meter zijde wikkelt, waardoor ze plots op een zeemeermin lijkt en dan weer op een languissante vrouw die languit in bed ligt, haar benen de hoogte in gooit, en fantaseert over Alain Delon, Brad Pitt en andere filmsterren met wie ze het bed gedeeld zou kunnen hebben. Als zijzelf maar had doorgezet...

De werkelijke thematiek van dit optreden, dat half concert is en half toneelvoorstelling, is het verlangen om te verdwijnen. Diva Minis (haar naam staat in helroze letters groot op de achterwand) lijdt sterk aan het idee dat ze leeg is, een zangeres die alleen covers doet. Als ze haar eigen lied wil zingen, blijft het aanvankelijk doodstil. Tot slot zingt ze over zichzelf als een vrouw die je moet leren kennen uit de boeken die ze leest, uit haar geliefden en vrienden. Het is spijtig dat het publiek waarvan ze zegt zoveel te houden niet echt met enthousiasme reageert. De oorzaak daarvoor ligt vooral bij Hadewych Minis zelf: ze vraagt te nadrukkelijk en te veel om aandacht. Zelden verdween ze echt in haar tekst en spel. Steeds liet ze zich quasi los ontvallen `het fantastisch te vinden dat u er allemaal bent'. Meer ingetogenheid had haar voor die pijnlijk stille zaal kunnen behoeden.

Voorstelling: Minis, een vrouw en een half van Hadewych Minis door ZTHollandia. Tekst: Oscar van den Boogaard. Regie: Steven van Watermeulen. Gezien: 24/11 Domein Rolduc, Kerkrade. Aldaar t/m 10/12. Tournee t/m 10/4. Inl. (045) 571 6607 of www.zthollandia.nl

    • Kester Freriks