De hit van een rolmodel

Frederik van Beuningen is een beursbelegger die zonder de beurs kan. Gisteren deed Todlin, een beleggingsfonds waarover hij de directie voert, een bod op het kleine beursgenoteerde softwarebedrijf Hitt. Todlin en de directie van Hitt, die samen al een meerderheid van de aandelen hebben, willen het bedrijf van de beurs halen.

Het is de tweede keer dat Van Beuningen met een van zijn beleggingen de effectenbeurs de rug toekeert. Hij was ook een van de aandeelhouders die vorig jaar het initiatief namen om de slotenfabrikant Axa Stenman van de beurs te halen.

Van Beuningen is het nieuwe rolmodel in de financiële wereld. Hij beheert geld van rijke particulieren en financiële instellingen. Hij heeft beduidende belangen in bijvoorbeeld winkelketen Beter Bed, autodealer Stern en kledingketen McGregor. Hij is een van de weinige professionele vermogensbeheerders die niet achterover leunt, maar zich inzet voor beleggersbelangen en gebruikmaakt van zijn zeggenschapsrechten.

Bijna iedereen in bedrijfsleven, politiek en geldwereld praat erover, maar Van Beuningen deed het al voordat het politiek correct was. Zijn directe, soms confronterende aanpak leverde hem eerder dit jaar een plaats op in de commissie Tabaksblat, die een voorstel heeft gedaan voor nieuwe normen en waarden in het bedrijfsleven en de beleggerswereld.

De boodschap van de biedingen op Hitt en Axa Stenman is duidelijk. Buiten de beursarena kan een bedrijf beter floreren. Meer ondernemers denken er zo over. Breukhoven kocht zijn muziekwinkel Free Record Shop terug, bouwer Wessels haalde Volker Wessels van de beurs. Meer zullen volgen.

Kleinere bedrijven moeten hard werken als zij niet alleen de lasten (meer regels, publicatieplicht voor resultaten) van een beursnotering willen, maar ook de lusten. Talloze ondernemingen maken zelden of nooit gebruik van het belangrijkste voordeel van een beursnotering: nieuwe aandelen uitgeven voor investeringen en expansie.

Managers die onvoldoende presteren kunnen op weerwerk van Van Beuningen rekenen. Drie jaar geleden zat hij achterin een Amsterdams hotelzaaltje waar kantoorartikelenverkoper Buhrmann een vijandig bod op de kleine concurrenten Ahrend en Samas aankondigde. Hij deed zijn koffertje open en toonde een brief waarin de grootste aandeelhouders van Samas hun vertrouwen in de strategie opzegden. De beleggers kregen gedeeltelijk hun zin. Samas verkocht zijn kroonjuweel en gaf beleggers een superdividend. Inzet beloond.