`Zwartspaarders' al eerder naar fiscus

Het ministerie van Financiën heeft al in 1995 gegevens aangeboden gekregen van duizenden Nederlandse `zwartspaarders', mensen die een spaartegoed bij een buitenlandse bank niet opgeven aan de Nederlandse fiscus.

Omdat de aanbieder van deze informatie, een zekere André, geld vroeg voor de gegevens, is de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) na overleg met het ministerie van Financiën niet op het aanbod ingegaan.

Pas in 2000 kreeg Financiën de gegevens alsnog, nu via de Belgische fiscus, die bij huiszoekingen toevallig op de lijst met Nederlandse zwartspaarders was gestuit. Het betrof lijsten van mensen die bij de Luxemburgse Krediet Bank (KB-Lux), de Norske Bank en een derde bank, die niet nader werd genoemd, spaartegoeden hadden staan.

Een woordvoerder van Financiën zegt dat `André' als bewijs voor de gegevens uit 1995 ,,drie voorbeelden toestuurde''. Die zijn direct door Financiën gebruikt. Het betrof hier drie Nederlandsers die tegoeden hadden in Noorwegen. Overigens zegt Financiën dat de drie `Noorse' zwartspaarders niet voorkwamen op de uiteindelijke lijst die de fiscus via de Belgen kreeg.

Juristen hebben lang getwijfeld over de rechtmatigheid van de lijsten die de Nederlandse fiscus in handen heeft. Zij stelden dat de lijsten op oneigenlijke wijze in bezit van de (Belgische) overheid gekomen zijn. Bij een rechtzaak tegen een van de zwartspaarders, eerder deze maand, bepaalde een Groningse rechter echter dat de fiscus de lijsten wel mag gebruiken om zwartspaarders aan te pakken.