Pockets of my life

Sophie de Klerck (37) fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (6) en Tom (2), woont samen met Mark (39) en vertelt over haar drukke leven.

Eindelijk zit ik in de taxi naar O'Hare Airport. Wat een dag. Blij dat ik in mijn eentje deze vlucht terug naar Amsterdam heb. Dat fijne meedenken van ons reisbureau, daar heb ik ook genoeg van. Altijd alle medewerkers naast elkaar plaatsen. Moet je weer verplicht socializen, terwijl ik straks een romantische film wil zien, nog even wil werken aan een persbericht en dan wat slaap pakken.

,,Ma'am, take those off, please.'' Oh nee hè, schoenen uit bij de X-Ray. Gelukkig heb ik mijn meest charmante panty's aan, deze keer zonder gaten bij mijn tenen.

Snel even langs die juwelier waar ik op de heenweg dat DKNY-horloge zag, waar ik direct verliefd op werd. Driehonderdvijftig dollar. Wel duur, maar de dollar staat laag. Bovendien, ik heb wel iets verdiend na zo'n slopende meeting. Hoop maar dat onze worldwide guy voorlopig genoeg geïnspireerd heeft.

Op naar de lounge, ben nu toe aan een gin&tonic. Plof op een bank en schop mijn schoenen weer uit. Vijf uur is het hier, dus elf uur daar. Kan mijn vriendin Tess nog net bellen met mijn triband telefoon. ,,Hi dear, what's up?'' ,,Sophie, goed dat je belt. Ik had vandaag je moeder aan de lijn. Ze heeft issues met je schoonmoeder en heeft die bij mij neergelegd. Ze kon jou niet bereiken. Omdat ik jullie goed ken, vroeg ze mijn advies.'' ,,Zo, je bent nu dus ook onze family-councilor. Wat heb je geadviseerd?'' ,,Dat ze het met je schoonmoeder moet uitpraten. Tenminste, als ze echt aan hun onderlinge relatie wil werken. Ze kan er natuurlijk ook voor kiezen haar verder zo veel mogelijk te mijden.'' ,,Goed advies, weet niet of het gaat werken, we zien wel. En sorry, dat jij hierin wordt betrokken. Volgende week lunchen bij De Jaren?'' ,,Ik zit tot en met donderdag vol. Vrijdag?'' ,,Sounds great.''

Nu het thuisfront bellen. Weet dat mijn Mark niet eerder gaat slapen dan dat hij me nog even heeft gehoord. ,,Dag Sophie.'' O jee, klinkt geïrriteerd. ,,Hoe gaat het met jullie?'' ,,Ik wil nu echt af van die zwemlessen van Max. Ik word er helemaal gek van. Dat vroege opstaan twee keer per week en dan een half uurtje toezien hoe er weer niks wordt geleerd.'' ,,Ach, het kan erger. Wij hoeven pas om half acht.'' ,,Wij? Hoe bedoel je, `wij'?'' ,,Nou, wij hebben nog geluk, er zijn arme zielen die al om zeven uur 's ochtends moeten.'' ,,Wat je geluk noemt, ik trek het niet meer.'' ,,Waarom gaan we niet naar zo'n zwembad met een privé-oplossing, waar Lisa het laatst over had. Kan Max drie maanden lang elke zondag vier uur zwemmen, met gegarandeerd zijn diploma. Kost wat, maar levert ook veel op. Zouden ze veel meer moeten doen, stimuleer de commercie!'' ,,Mij best, maar dan offer jij maar drie maanden lang je zondagmiddag op. Je trekt sowieso veel te weinig tijd uit voor de kinderen.'' ,,Kom op Mark, ik zit hier uitgeput op het vliegveld met een jetlag voor de boeg, en jij begint weer over de taakverdeling thuis.'' ,,Wanneer dan? Ik zie je nooit, je holt maar van je werk naar je meeting naar de sportschool naar je vriendinnen.'' ,,Ik vind het ook moeilijk om mijn aandacht goed te verdelen over al die pockets of my life. Maar laten we hier alsjeblieft rustig thuis over doorpraten. Waarom eindigen al onze gesprekken de laatste tijd toch in ruzie?'' ,,Goeie vraag. Ga daar onderweg maar eens over nadenken. Moet ik de kinderen nog een zoen van je geven?''