48 uur in Sao Paulo

Vier nu het voorjaar in de Braziliaanse hoofdstad Sao Paulo. Marcel Haenen verkent de decadente wijk Jardim Paulista en ervaart dat alles hier groot is.

WAAROM NU GAAN?

In Sao Paulo is het nu lente. Is er een betere reden denkbaar?

ETEN

Alles is groot in Sao Paulo en het restaurant Figueira Rubaiyat (www.rubaiyat.com.br) is daarop geen uitzondering. De eettent in Rua Haddock Lobo is gebouwd rondom de dikste boom van de stad. Het is een bijna honderd jaar oude uitheemse vijgenboom (Ficus benghalensis) die een eeuw geleden door Braziliaanse koffieboeren is aangevoerd en geplant. Rondom de 4,6 meter dikke en 14 meter hoge boom is heel vernuftig en smaakvol een glazen dak gebouwd. Het bladerdak van de boom steekt er triomfantelijk bovenuit.

Alles is er in uniform dikke stijl. De appetizer heeft de omvang van een gezinsmaaltijd, de wijnkaart telt evenveel pagina's als het telefoonboek van Deventer en de steaks lijken nog het meeste op koeien waarvan alleen de kop, de poten en de staart zijn verwijderd. Het koeienvlees komt allemaal van de eigen boerderij in de staat Mato Grosso do Sul. Het eten is zo geraffineerd lekker dat je het tot de laatste kruimel naar binnen werkt en alleen rollend het pand kunt verlaten.

OVERZICHT

De eettent ligt in de wijk Jardim Paulista, het chique gedeelte van Sao Paulo. Er zijn dure winkels en prachtige restaurants waar alle nationaliteiten achter het fornuis staan.

In deze Braziliaanse stad wonen bijna een miljoen mensen van Libanese afkomst. Er leven ook zo'n zevenhonderdduizend Braziliaanse Japanners. Met, als je de voorsteden meetelt, achttien miljoen inwoners, is deze stad onmogelijk goed te verkennen. Er zijn genoeg buurten waar ook de Paulistas zelf nog nooit zijn geweest. Te groot. Als ze hier zeggen dat iets echt vlakbij is, bedoelen ze dat je slechts een half uur in de taxi hoeft te zitten om er te komen. Laten we ons daarom beperken tot de veilige, decadente wijk Jardim Paulista. Dit deel van Swinging Sampa kun je in 48 uur lopend onder de knie krijgen.

DANSEN EN SLAPEN

Hoe kolossaal de stad is, kun je op de aangenaamste manier zien vanaf het dak van het zeer exclusieve Hotel Unique (www.hotelunique.com.br). Een heel hippe plek, vorig jaar gebouwd naar een ontwerp van de Braziliaanse architect Ruy Ohtake. Alle 95 kamers – de goedkoopste kost 260 euro en de `suite oasis' zo'n 2.100 euro per nacht – zijn door Joao Armentano op een verschillende manier ingericht.

Je bereikt de achteloos aan een tafeltje zittende receptionist via een kathedraalhoge deur die toegang verschaft tot een – wederom – enorme lobby. Aan de linkerzijkant van het gebouw is een lift verstopt die je naar het dak brengt. Marmeren deuren zwaaien automatisch open naar het restaurant, de bar en het buitenterras met vijvers. Hier zit cool en duur Sao Paulo te loungen bij muziek van de discjockey. Probeer de cocktail `caipirinha' eens met sake en vruchten in plaats van met de eeuwige Braziliaanse likeur cachaca en limoen.

Plaatjesdraaien is trouwens toch een bloeiende professie in deze stad. In sportschool Bioritmo aan verkeersader Avenida Paulista wordt gesport terwijl een dj passend, opzwepende muziek laat horen.

In Hotel Emiliano (www.hotelemiliano.com.br) zit de muziekmaker nonchalant in de lobby met zijn draaitafel te spelen. Achter hem ligt op een leestafeltje trouwens de catalogus met alle werken die de 17de-eeuwse Hollandse schilder Albert Eckhout (1610-1665) heeft gemaakt van Brazilië. Emiliano is waarschijnlijk het allermooiste hotel van Sao Paulo, waar je tussen de vijfhonderd à duizend euro per nacht betaalt voor de fijn wit en lichtbruin ingerichte kamers. De lakens in je bed zijn van Egyptische katoen en in het dekbed zitten Hongaarse ganzenveren. In dit hotel werken voor elke gast twee personeelsleden. Het hotel biedt je ook alle kans te ontsnappen aan de verkeerschaos. Je wordt desgewenst op het vliegveld opgehaald per helikopter en op het dak van je kamer gezet. Emiliano is muito fashion.

NAAR BUITEN, EVENTUEEL

In het theoretisch geval dat je toch besluit om je hotelkamer te verlaten, kun je het park Trianon bezoeken. ,,Uniek oeratlantisch woud midden in het centrum'', noemt gemeentelijk kabinetschef Giorgio Romano Schutte deze plek. Ook is een bezoek aan Museo de Arte de Sao Paulo (MASP, www.masp.art.br) zeker de moeite waard. Elke zondag is er op het plein onder dit op betonnen palen zwevende moderne museum een antiekmarkt. In het museum kun je heimwee stillen met het bekijken van schilderijen van Vincent van Gogh uit Groot-Zundert, Jeroen Bosch uit `s-Hertogenbosch, Rembrandt en Salomon van Ruysdael. Op de afdeling Centraal Europa hangen drie door Frans Hals gemaakte schilderijen. Een portret van Hals toont een anonieme gezagsdrager, maar nadere beschouwing leert dat dit een visionaire tekening is van John Kraaykamp sr. met pet.

In het MASP is op foto's van de Duitse fotografen Peter Scheier en Hans Günter Flieg goed te zien hoe fris overzichtelijk Sao Paulo er in de jaren vijftig nog bij lag. Er bestond toen kennelijk nog geen graffiti. Maar dat is echt heel lang geleden.

HOE KOM JE ER? KLM vliegt vijf keer per week direct van Amsterdam naar Sao Paulo, tickets zijn te koop vanaf 650 euro, voor wie op tijd boekt. Alitalia biedt een retour met overstap vanaf 530 euro. Wie binnen nu en een maand wil vertrekken betaalt circa duizend euro.