Borrelpraat

Oud-hoogleraar Bas de Gaay Fortman houdt van `borrelpraat' en deze krant (17 oktober) drukte dat ook nog af in het artikel `Fokkers verkopen in India'. Nu kreeg zijn `ervaring' helaas de NRC-legitimatie, en zal nog vele malen aan borreltafels herhaald worden met die serieuze bronvermelding. Dat dient voorkomen te worden.

Zijn `anekdote' ging over een vrijwilliger van de Stichting Nederlandse Vrijwilligers (SNV), die in 1965 in Zambia een groep boeren drie kwartier lang zou hebben toegesproken in het hen onbekende Engels. Dit werd dan illustratief genoemd voor de goede bedoelingen, maar ook voor de ineffectiviteit van zulke vrijwilligers.

Van een geleerde als De Gaay Fortman, die zijn leven lang van onderzoek zijn beroep maakte, hadden we toch op zijn minst mogen verwachten dat hij eerst de betrokken vrijwilliger zou hebben gevonden om het verhaal te verifiëren. Zo moeilijk moet dat niet zijn aangezien hij weet waar en wanneer die SNV-er werkte en welke functie hij of zij toen vervulde, namelijk werken met boeren. Nu wordt een verhaal herhaald dat in vele variaties over vele landen en vrijwilligers de ronde doet, dat mensen die bereid waren en dikwijls veel opofferden door rechtstreeks met boeren te werken in ontwikkelingslanden zogezegd `met hun poten in de klei' onrecht doet.