Erase Errata

Wat rond 1980 nog avant-garde werd genoemd, gaat nu door het leven als art punk, een geuzennaam waar je ook wat beter mee uit de voeten kunt. De muziek die in de jaren zeventig werd vormgegeven door grote geesten als Beefheart, Chris Cutler en Fred Frith vond aan het eind van dat decennium een nieuwe vorm in de No Wave van New York en onder jonge muzikanten in het artistieke circuit.

Nu probeert de art punk in het kielzog van bands als de Blood Brothers opnieuw z'n plek in het muzikale landschap te vinden. Het uit de Bay Area afkomstige Erase Errata behoort tot de beter liggende bands van het gezelschap: de recensies van hun concerten zijn mild en dat is bij collega's wel anders. Toch maken de dames van Erase Errata geen eenvoudige muziek. De uit improvisaties gelepelde `songs' zijn tamelijk abstract, maar door de schwung van de band en het schurken tegen de oerwetten van de rock & roll is de band opvallend goed te volgen. De nummers zijn korte felle uithalen, gedragen door schril gitaargeweld en frenetieke zang. Op de plaat – zowel op het nieuwe At Crystal Palace als het heruitgebrachte Other Animals – is het soms nog wat te gekunsteld, maar op het podium schijnt de band meer warmte uit te stralen. Vanavond te zien in Paradiso.

Erase Errata, At Crystal Palace; Mute/PIAS