Het nieuws van 22 oktober 2003

Het Beeld

Het snelst stijgende aandeel op Celebdaq, de Britse tegenhanger van de Sterrenbeurs, was gisteren dat van koningin Elizabeth II. Kennelijk verwachten de aandeelhouders veel publiciteit rond haar persoon (en dus hoog dividend) na de publicatie in de Daily Mirror van een deel van de brief die prinses Diana tien maanden voor haar dood in 1997 aan butler Paul Burrell schreef. Daarin wordt een onbekende – om juridische redenen is zijn of haar naam onleesbaar gemaakt – beschuldigd van het voornemen met Diana's auto te knoeien, zodat de weg vrijgemaakt wordt voor een nieuw huwelijk van haar ex-man, kroonprins Charles. De brief, waarvan de authenticiteit tot nu toe niet werd betwist, was gisteren in het originele handschrift onder meer te zien in het late BBC-nieuws en in Show van Nederland (SBS6). Vorige maand vertoonde de VPRO al een documentaire vol vraagtekens over het ongeluk in Parijs, met een auto die bestuurd werd door een tipgever van de Britse geheime dienst MI2. Zalig is het land waar Kamerleden driehonderd vragen stellen over het niet erg adequaat anticiperen door de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst op gevaren voor het koninklijk huis. Wel zeer alert reageert soms de Rijksvoorlichtingsdienst. NIOD-historicus Gerard Aalders kwam als gast bij Barend & Van Dorp weer eens op de proppen met het verhaal over de brief die prins Bernhard in 1942 aan Hitler zou hebben geschreven om zich aan te bieden als Rijkscommissaris. De laatste keer dat die theorie opdook was toen de man van Bernhards kleindochter Margarita in HP/De Tijd beweerde over een kopie van de brief te beschikken, zonder deze overigens te overleggen. Nog voor het einde van de televisieuitzending van gisteren liet prins Bernhard via de RVD weten dat zo'n brief nooit bestaan heeft, en dat de suggestie van het tegendeel beledigend en beschadigend was. En de presentatoren van het programma verbaasden zich op hun beurt weer over de snelheid en de felheid van die reactie.

Ieder zijn rol

U kunt me de boom in. Zo zei minister Kamp het gisteren niet in een zogeheten nota-overleg met de Tweede-Kamercommissie voor defensie, maar zo gek ver zat hij er soms niet vandaan. Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft in het regeerakkoord enorme bezuinigingen afgesproken. Daarbovenop komen nog niet doorgevoerde bezuinigingen uit de defensienota-2000 alsook de nog resterende kortingen uit de boedel van het kortstondige eerste kabinet-Balkenende, legde hij uit. Wie in de ingrijpende plannen die Kamp daarop heeft gebaseerd wat wil veranderen, moet met ,,geloofwaardige alternatieven'' komen, ook en vooral in budgettair opzicht, want anders is Kamp niet thuis. U heeft mij een enorme bezuinigingstaak gegeven en met u houd ik aan een hoog ambitieniveau vast. Dat betekent dat er weinig ruimte voor de Kamer is, zei hij. Het grotere dualisme tussen regering en parlement dat Balkenende II afkondigde, betekent voor Kamp dat hij de Kamer met een op het regeerakkoord geënte onbeweeglijkheid tegemoet treedt. Gisteren had dat nota-overleg, een paar maanden na het aantreden van Balkenende II, daardoor ook iets van een eerste show down. Met Kamp in de rol van een nog betrekkelijk nieuwe sheriff. Zou hij niet toch wat willen wijken, hier en daar, bijvoorbeeld onder druk van de commotie die het verdwijnen van 11.700 defensiebanen teweeg brengt,? hoorde je Kamerleden denken. Dat wilde Kamp dus niet en het leek er niet op dat hij vandaag en morgen, wanneer de Kamer zijn begroting behandelt, toeschietelijker zal doen.