`Met een blessure merk je wat je mist'

Een aantal talenten in het topvoetbal ziet een veelbelovende carrière in de kiem gesmoord door blessures. Hoe eenvoudig dat kan gaan ervoer John Nieuwenburg (24). Een vergeten Spartaan en Ajacied.

Hoe betrekkelijk kan de loopbaan van een veelbelovende jonge profvoetballer zijn. John Nieuwenburg heeft dat de afgelopen jaren aan den lijve ondervonden. Zonder ooit een `doodschop' te hebben gekregen, is de Hagenaar al bijna drie jaar weggedrukt in de anonimiteit door blessures, operaties en revalidatie.

Een jaar of vier geleden werd de verdedigende middenvelder van Sparta beschouwd als een van de grote talenten van het Nederlandse voetbal. Danny Blind, toen directeur spelersbeleid, haalde hem in 1999 naar Ajax. Voor de toekomst, werd erbij gezegd. De verwachtingen waren hooggespannen. Onder trainer Jan Wouters speelde Nieuwenburg een wedstrijd of 25 in het eerste elftal. Als rechtsback, niet zijn favoriete positie. Wouters werd ontslagen, Hans Westerhof nam het tijdelijk over en het seizoen erna kwam Co Adriaanse. De huidige trainer van AZ zag het niet zo zitten in Nieuwenburg. Halverwege het seizoen werd hij verhuurd aan zijn oude club Sparta waar Willem van Hanegem de Kasteelheren moest behoeden voor degradatie.

In de nacompetitie van 2001 begon de fysieke ellende. Tegen Cambuur ging Nieuwenburg door zijn linkerknie. Een kijkoperatie leerde dat zijn voorste kruisband was ingescheurd. Na vijf maanden revalidatie speelde hij onder Frank Rijkaard, de nieuwe trainer van Sparta, weer acht wedstrijden. In de thuiswedstrijd tegen Ajax ging hij een sprintduel aan met Nikos Machlas die hem een licht duwtje gaf. Nieuwenburg maakte een verkeerde beweging en op dat moment scheurde de voorste kruisband van zijn rechterknie volledig af. ,,Het deed niet eens pijn, maar ik wist precies wat het was'', kijkt hij daar nu op terug. ,,Ik voelde iets knappen. Op dat moment stort je wereld in. Zo kort achter elkaar.''

De tijd van herstel die voor een dergelijke blessure staat is in de voetbalwereld genoegzaam bekend. Er moet operatief uit een ander deel van het lichaam een pees op de plaats van de kruisband worden aangebracht. Vervolgens treedt er een lange periode van revalidatie aan. Alles bij elkaar kan zelfs een goed getrainde prof hiermee een jaar zoet zijn.

Nieuwenburg werd geopereerd in Rotterdam en keerde in mei van dit jaar terug bij het tweede van Ajax. Na vijf weken trainen was hij klaar om wedstrijden te gaan spelen. Maar de bewuste rechterknie voelde nog niet lekker soepel. ,,Bij een volledige strekking miste ik net twee graden. Ik dacht eerst: het zullen wel aanpassingsproblemen zijn. Maar ik kreeg steeds meer last, irritatie. Bleek dat er littekenweefsel was ontstaan. Altijd het risico van een kruisbandoperatie, kreeg ik te horen.''

Met een kijkoperatie werd de knie in juli schoongemaakt. Nieuwenburg kon daarna weer naar Zeist waar op het medisch centrum onder de hoede van fysiotherapeut Rob Ouderland regelmatig profvoetballers revalideren. Daar is hij nu dagelijks van tien tot vier uur druk in de weer. 's Morgens doet hij vooral krachttraining om de spieren rond het gewricht weer sterker te maken. ,,Dan gaat het verstand op nul. De belasting wordt steeds opgevoerd, je traint tegen de grens aan.'' Vanaf half één gaat hij met een fysiotherapeut naar buiten voor looptraining en voorzichtige baloefeningen.

Over een maand hoopt Nieuwenburg weer bij Ajax terug te keren. Zijn kwetsuren waren niet `carrièrebedreigend', hij houdt hoop. ,,Ik ben pas 24. Ik heb dipjes gehad en teleurstellingen. Maar ik ben nog jong. Ik wil nog lang voetballen. Lekker trainen, spanning opbouwen voor wedstrijden en ze spelen. Als je geblesseerd bent, merk je pas wat je mist.''

Een vervolg van zijn carrière bij Ajax heeft Nieuwenburg al uit zijn hoofd gezet. Aan het einde van het seizoen loopt zijn vijfjarige contract af. De kans dat die verbintenis verlengd wordt is klein. Vooralsnog keert hij wel terug bij Ajax 2, het elftal van John van 't Schip en Marco van Basten. Veel spelers gruwden in het verleden van dit team. Nieuwenburg kijkt er naar uit. ,,Ik wil dolgraag weer voetballen en het maakt mij niet uit waar, al zit er niemand op de tribune. Desnoods op een weiland. Trouwens, het lijkt me geweldig om nog enige tijd met Van Basten te werken. Ik heb hem hier in Zeist leren kennen omdat hij ook een knieblessure had opgelopen. Ik zal straks genieten van elke training.''

Nieuwenburg ziet er ook niet tegenop om straks fors in te leveren op zijn salaris. Dat lijkt immers onvermijdelijk. ,,Ik zal indien noodzakelijk lachend met de helft genoegen nemen, als ik maar weer kan spelen. Voetbal blijft toch het leukste spelletje dat er is. Ik kwam naar Ajax om verder te groeien in mijn ontwikkeling. Daar heb ik niet de kans voor gehad. Om diverse redenen heeft mijn loopbaan even stil gestaan. Er zijn meer mooie clubs in Nederland. ADO Den Haag? Ja, die natuurlijk ook. Ik kan laatste man en centrale verdediger spelen, verdedigende middenvelder of rechtshalf. Bal afpakken is mijn specialiteit. Een speler als ik kan voor het Nederlandse voetbal van waarde zijn.''

Hij verkeerde de afgelopen maanden in het gezelschap van collega's als Bouchiba, Smolarek, Heitinga, Petö, Zongo en Van Bronckhorst. Nu begint het stil te worden in Zeist. Het medisch centrum is leeggestroomd. Tijd voor Nieuwenburg om ook te vertrekken. Hij mijmert nog even na over zijn beginperiode bij Ajax. ,,Ik heb veel geleerd van spelers als Brian Laudrup en Richard Witschge. Je weet nooit hoe mijn ontwikkeling verder was gegaan. Het is voorlopig anders gelopen. Alleen maar door een paar verkeerde bewegingen. Ik moet me erbij neerleggen, hoe moeilijk het ook is.''