Johan Derksen

Toen Johan Derksen redacteur werd bij Voetbal International leek dit soms meer op een opinieblad dan een voetbalperiodiek. In de aanloop naar het wereldkampioenschap van 1978 in Argentinië werden pagina's gevuld met artikelen die duidelijk maakten dat de redactieleden vonden dat Nederland niet zou moeten gaan. Vanzelfsprekend werden Freek de Jonge en Bram Vermeulen gesteund met hun `Bloed aan de paal'. Derksen uitte zijn sociale bewogenheid door het op te nemen voor vrouwenvoetbal in `Damesvoetballer is nog steeds lustobject'.

Hij ging op bezoek bij het damesteam van Bloemhof in Rotterdam. De vrouwen kwamen bijna wekelijks in aanraking met kortzichtige mannen en misschien daarom was Derksen extra venijnig. Hij haalde de hele maatschappij erbij. `De vrouw heeft door de eeuwen heen genoegen moeten nemen met de bekende klassieke rolverdeling', staat in de inleiding. `De laatste jaren is daar gelukkig veel verandering in gekomen. Er zijn Dolle Mina's, Plattelandsvrouwen en Vrouwencafés. Laten we in godsnaam blij zijn met vrouwen als Irene Vorrink, Lieve Lita en Germaine Groenier die er voor gezorgd hebben dat de vrouwen zich zijn gaan realiseren dat er nog andere mogelijkheden zijn dan dagelijks boven de wastobbe of het fornuis hangen.'

Zoals voetballen dus, dat begin jaren zeventig door de KNVB eindelijk werd geregeld via competities. Daar vrouwenvoetbal in Nederland nu al weinig aandacht krijgt, was dit 25 jaar geleden nog erger. `Kom jongens, naar het damesvoetbal', vatte Derksen de mening samen, `lekker tieten kijken'. Tonny Hulstur van Bloemhof reageerde schamper op die houding: `Ik laat ze altijd maar roepen en lachen. Weet je wanneer ik moet lachen? Wanneer ik heren zie voetballen met van die enge dunne benen of met van die bierbuiken.'

Bloemhof was toentertijd één van de beste vrouwenteams van het land, misschien wel het beste. Ze maakten in ieder geval leukere reisjes dan de meeste van hun mannelijke collega's. Via de KNVB kwam een Amerikaan in Rotterdam terecht, omdat hij een vrouwenteam wilde uitnodigen om naar de Verenigde Staten te komen. En je bent natuurlijk wel gek als je dat niet doet. Keepster Loes Hofstede: `We vreten ze op, die Yanken'. Alleen maar hopen dat de speelsters voor vertrek geen vriendje krijgen, zei clubvoorzitter Wijnand `vrijgezel, mist twee voortanden' Herkenrand: `Meestal ga ik meteen praten met zo'n jongen. Wij kunnen onze spelers niet missen.'

Derksen schreef het met zichtbaar genoegen op. `Ja heren, jullie zullen het damesvoetbal toch echt moeten accepteren. Wanneer jullie het onethisch, onvrouwelijk of lullig (sic) blijven vinden blijf dan voortaan lekker thuis. Die dames hebben toch net zoveel recht als een vent om tegen een bal aan te trappen.'

Ik ben nu benieuwd geworden of Bloemhof nog bestaat. Deze maand kan de VI daar toch wel aandacht aan besteden?

jurryt@xs4all.nl